Gościmy

Odwiedza nas 45 gości oraz 0 użytkowników.

   

Imieniny obchodzą

Dzisiaj jest: 16 Styczeń 2019    |    Imieniny obchodzą: Marceli, Włodzimierz, Bernard
   

Wyszukaj

   

Pszczewski Park Krajobrazowy

Nawigacja

Informacje ogólne

Logo PPK

Pszczewski Park Krajobrazowy powołano do życia uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gorzowie Wielkopolskim nr XI/63/86 w dniu 25 kwietnia 1986 roku "...w celu zachowania dla nauki i wypoczynku ludności terenów o najwyższych walorach przyrodniczych i krajobrazowych..."
Pszczewski Park Krajobrazowy jest parkiem średniej wielkości, który wraz z otuliną zajmuje ponad 45 tys. ha. Park o powierzchni 12 220 ha tworzą dwa samodzielne kompleksy. Pierwszy o powierzchni 10 250 ha obejmuje obszar jezior rynnowych od Trzciela na południu do Lubikowa i Rokitna na północy oraz odcinek rzeki Obry od Trzciela do wsi Policko, drugi o wielkości 1970 ha rozciąga się nad rzeką Kamionką od wsi Lewice do wsi Kamionna. Dwa kompleksy parku obejmuje w całość otulina o powierzchni 33 080 ha, której zadaniem jest eliminowanie negatywnych wpływów zewnętrznych na obszar parku.

Pszczewski Park Krajobrazowy położony jest we wschodniej części województwa lubuskiego i w zachodniej części województwa wielkopolskiego, w środku trójkąta między Gorzowem, Zieloną Górą i Poznaniem, w pięknej krainie północnej części mezoregionu Bruzdy Zbąszyńskiej i zachodniej części Pojezierza Poznańskiego. Bruzda Zbąszyńska jest częścią makroregionu Pojezierze Lubuskie natomiast Pojezierze Poznańskie makroregionu Pojezierze Wielkopolskie. Obszar parku tworzą najbardziej wartościowe tereny 6 gmin: Pszczew, Przytoczna,Trzciel, Miedzichowo, Międzychód i Międzyrzecz.


Mapa Pszczewskiego Parku Krajobrazowego


Podstawy prawne utworzenia Pszczewskiego Parku Krajobrazowego:

Rozporządzenie nr 22 Wojewody Lubuskiego z dnia 15 listopada 2004 r. o zmianie rozporządzenia Nr 9 Wojewody Lubuskiego z dnia 25 czerwca 1998 r. w sprawie utworzenia Pszczewskiego Parku Krajobrazowego.

 

Przyroda Parku

Zgodnie z podziałem geobotanicznym Polski Pszczewski Park Krajobrazowy znajduje się w obszarze przejściowym między Okręgiem Lubuskim i Poznańsko-Gnieźnieńskim Krainy Wielkopolsko-Kujawskiej. To położenie sprawia, że obszar Parku jest poza granicami naturalnego zasięgu świerka, jodły i dębu bezszypułkowego, ale co istotne w Krainie Wielkopolsko-Kujawskiej, w zasięgu buka. W tym zróżnicowanym obszarze do chwili obecnej udokumentowano obecność ponad 670 gatunków roślin naczyniowych, a lista ciągle jest uzupełniana. 41 gatunków roślin posiada status ochrony prawnej, a 56 znajduje się pośród czerwonej listy roślin Wielkopolski. Pośród nich 10 to gatunki uznane za zagrożone, wymierające i rzadkie w skali całego kraju. Największą grupę stanowią rośliny zagrożone dla Wielkopolski, których na terenie parku stwierdzono 29. Wśród nich znajdują się gatunki zagrożone w Polsce np.: kruszczyk błotny, rojnik pospolity, storczyk plamisty. Mniejszą grupę stanowią gatunki rzadkie w Wielkopolsce, których w parku znajduje się 14. W archiwach parku znaleźć można informacje o takich gatunkach jak: rosiczka długolistna i pośrednia, przygiełka brunatna, wełnianeczka alpejska, wątlik błotny.

Grzebiuszka ziemna

Ponad 60% powierzchni parku pokrywają lasy. Tymczasem jeszcze w połowie ubiegłego wieku obszar zajmowany obecnie przez park był w przewadze użytkowany rolniczo. Pamiątką po tamtych czasach są liczne głowiaste wierzby teraz rosnące wśród śródleśnych duktów, a kiedyś na skrajach pól i na miedzach. Szacuje się, że około 50% powierzchni leśnych w parku zajmują młode, mające około 50 lat drzewa, a drzewostan starszy od 80-90 lat stanowi niewiele ponad 10%. Rozmieszczenie lasu na terenie Parku jest bardzo zróżnicowane. Większe kompleksy leśne znajdują się w środkowej części obszaru w otoczeniu rynny jezior pszczewskich oraz w dolinie rzeki Kamionki. Bezwzględnie dominują bory, a wśród nich bory świeże porastające piaszczyste powierzchnie sandrowe. Występujące tu piaski zawierają pewną domieszkę części pylastych, co powoduje, że gleba utrzymuje więcej wilgoci i jest nieco żyźniejsza. W runie łanowo rosną borówka czarna i borówka brusznica, a często obficie występuje śmiałek pogięty oraz mchy: rokiet pospolity, rokiet cyprysowy, modrzaczek siny, widłoząb falisty, rokietnik pospolity i gajnik lśniący. W borze świeżym rosną gruszyczki: mniejsza, okrągłolistna i zielonawa, kosmatka gajowa i owłosiona oraz pomocnik baldaszkowy. Rzadziej spotykane, ale bardzo interesujące są różne gatunki widłaków. W Parku jest to najczęściej widłak goździsty i spłaszczony. Występuje również stanowisko bardzo rzadkiego gatunku - widłaka cyprysowego. W runie boru świeżego spotykane są paprocie: orlica pospolita, narecznica samcza, narecznica krótkoostrza. W warstwie krzewów najczęściej rosną jałowiec, kruszyna i jarzębina.

Kormorany czarne

Żyźniejsze stanowiska w dolinie Obry oraz fragmenty rynien jeziornych porasta bór mieszany świeży, w którym przeważają drzewostany starsze. W borze mieszanym obok sosen rosną głównie dęby lub buki. Gatunki podszytowe to jałowiec, jarzębina, leszczyna, kruszyna i trzmielina. W runie występuje wiele gatunków mchów, paproci oraz spotkać tu można: konwalijkę dwulistną, poziomkę pospolitą, malinę kamionkę, przetacznik leśny. Na terenie Parku występują także bory sosnowe suche nazywane też chrobotkowymi. Ich siedliskami są piaszczyste, ubogie w składniki pokarmowe, suche gleby. Runo tej formacji jest bardzo ubogie, usłane zwykle warstwą igieł i szyszek. Kępowo występują tu porosty, głownie różne gatunki chrobotków (Cladonia): reniferowy, leśny, wysmukły. Czasami rosną kserotermiczne trawy: szczotlicha siwa i kostrzewa owcza. Charakter borów sprawia, że są one chętnie odwiedzane przez turystów we wszystkich porach roku. Z tej przyczyny na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego w lasach wytyczono liczne ścieżki rowerowe i piesze. Nadleśnictwa wyznaczyły także miejsca postoju oraz pola namiotowe i kempingowe. Szczególnie wartościowe pod względem przyrodniczym są jednak fragmenty lasów liściastych w dolinie Kamionki. Strome zbocza zajmują tu lasy z dużym udziałem buka oraz bory mieszane. Gdzieniegdzie spotyka się także fitocenozy muraw kserotermicznych. W okolicy wsi Mnichy i Krzyżkówko znajdują się dobrze zachowane fragmenty grądów i olsów. W grądach dominuje dąb z domieszką buka, graba, jawora, a osobliwością są pojedyncze okazy cisa. W runie można tu znaleźć miedzy innymi: wawrzynka wilczełyko, buławika czerwonego, lilię złotogłów, gwiazdnice wielkokwiatową. Szczególnie żyzne i wilgotne miejsca zajmują olsy. W bujnym podszycie i runie znaleźć tu można szereg roślin rzadkich i chronionych.

Rzekotka drzewna

Las na terenie Pszczewskiego PK spełnia ważną rolę ochronną dla ekosystemów jeziornych i torfowiskowych. Większość z jezior na terenie parku i jego otuliny jest czysta, a zalesione zlewnie są najlepszym gwarantem jakości wód. Dzięki lasom w dobrej kondycji zachowane są także torfowiska niskie i przejściowe. Wyjątkową rzadkością są stanowiska torfowisk źródliskowych w dolinie rzeki Kamionki. Las w Parku należy do trzech dzielnic przyrodniczo-leśnych: Borów Nadnoteckich, Pojezierza Lubuskiego i Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej. Gospodarkę leśną sprawują tu nadleśnictwa w: Międzyrzeczu, Trzcielu, Bolewicach i Międzychodzie.

Faunę Pszczewskiego Parku Krajobrazowego charakteryzuje nie do końca poznane bogactwo. Choć inwentarz poszczególnych grup zwierząt został opisany, to każdy rok przynosi nowe obserwacje i niespodzianki. Na wyróżnienie zasługuje ornitofauna, wśród której udokumentowano 208 gatunków w tym lęgowych 140. W tej dużej grupie, aż 171 gatunków to ptaki chronione. Amatorom ornitologii nie trudno na niebie dostrzec: bielika, orlika, kanię rudą i czarną, rybołowa, błotniaki, kobuza i trzmielojada. Częstym gospodarzem starych drzew jest dzięcioł zielony, krętogłów i dudek. Wśród wód i szuwarów zobaczyć można gęgawy, krakwy, cyranki, cyraneczki, kropiatki, gągoły, tracze i inne. Pszczewski Park Krajobrazowy stanowi ważny przystanek ptaków migrujących między innymi: rybołowów, głowienek, gęsi zbożowych i białoczelnych. Dla sporej części parkowych ptaków najważniejszymi siedliskami i przystankami są jeziora i rzeka Obra oraz związane z nimi obszary podmokłe torfowisk, łąk i pastwisk.

Obecnie lista ssaków obejmuje 54 gatunki, a wśród nich 29 wyróżnia się ochroną prawną. W parku spotkać można ssaki małe jak np. ryjówki i nornice oraz zwierzęta duże jak sarny i jelenie. Czasami park przemierza łoś, a nowymi mieszkańcami parku są norka amerykańska, szop pracz oraz daniel. Na wiele parkowych jezior powróciły bobry. Pośród ssaków niezwykle ciekawy jest inwentarz nietoperzy parku obejmujący 12 gatunków. Trzy gatunki: nocek duży, nocek Natterera oraz gacek brunatny znajdują się na Europejskiej Czerwonej Liście Zwierząt i Roślin Zagrożonych w Skali Światowej. Mopek oraz nocek duży wymienione są pośród gatunków załącznika Dyrektywy Siedliskowej UE. Do ciekawostek fauny nietoperzy Parku należy także występowanie mroczka pozłocistego, który regularnie jest spotykany na wschodzie i południu kraju, a ostatnio był odnotowany w Wielkopolsce w latach 60-tych.

Żurawina błotna

Bogactwo wód decyduje o bogatej ichtiofaunie. Na liście ryb znajduje się 29 gatunków. Boleń, koza, minóg strumieniowy i piskorz to zwierzęta parku, które Unia Europejska traktuje w sposób szczególny wskazując potrzebę ochrony ich siedlisk i wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony. Liczne jeziora stanowią ulubione miejsca wędkarskich wycieczek. Największą osobliwością pośród ichtiofauny parku jest obecność w wodach rzeki Kamionki minoga strumieniowego, którego odkryli pracownicy parku w 2004 roku. Jak do tej pory rozpoznano w parku 13 gatunków płazów i 7 gatunków gadów i jest to prawdopodobnie lista zamknięta. Nie należy spodziewać się nowych odkryć dlatego, że jest to pełna lista gatunków obszarów niżu. Obecnie trwają w parku prace nad inwentaryzacją stanowisk występowania niektórych płazów. Podczas życia wodnego płazów, w małych oczkach wodnych spotkać można traszkę zwyczajną i traszkę grzebieniastą, albo na przykład: rzekotkę, kumaka i grzebiuszkę ziemną. Na terenie parku znanych jest wiele archiwalnych stanowisk żółwia błotnego, prawdopodobnie istnieje jeszcze kilka na których zwierzę to jest obecne Pszczewski Park Krajobrazowy

Wody zajmują 11,8 % powierzchni Parku i jego otuliny. Dominującym elementem hydrografii są tutaj liczne jeziora rynny Zbąszyńskiej oraz dwie rzeki: Obra i Kamionka i ich doliny. Przez obszar Parku przechodzi linia wododziałowa zlewni rzeki Warty i Obry. Na północ od niej, wody kierowane są poprzez Strugę Dormowską, Strugę Lubikowską i rzekę Kamionkę do Warty. Południową część odwadnia rzeka Obra. Sieć hydrograficzna parku znajduje się, według podziału Komitetu Gospodarki Wodnej w XXVI regionie hydrograficznym obejmującym dorzecze Obry. Łącznie na tym obszarze znajduje się 31 jezior o powierzchni powyżej 10 [ha] i wiele mniejszych. Liczne są oczka wodne, źródliska i torfowiska. Największym, o powierzchni 314,6 [ha] jest Jezioro Lubikowskie. Jego maksymalna głębokość wynosi 35[m] a przeźroczystość wody sięga w nim 6 metrów. Kolejne, niezwykle malownicze to jezioro Chłop o powierzchni 227,8[ha] i głębokości 23[m]. Stan czystości wód jest różny i zależy od lokalizacji jeziora. W północnej i środkowej części Parku jeziora są głębokie a ich wody zaliczane są do I i II klasy czystości. Najlepsze jakościowo wody posiadają jeziora Rokitno, Lubikowskie, Chłop, Szarcz. W części południowej są płytkie, żyzne i przepływowe jeziora: Lutol, Młyńskie, Konin, Wielkie i Rybojadzkie. Średnia ich głębokość wynosi około 3 metry. Mają III klasę czystości a nawet są poza klasowe. To właśnie Obra wywiera największy wpływ na procesy w nich zachodzące. Kształtuje reżim hydrologiczny podnosząc bądź obniżając stany ich wód i wnosząc do nich znaczącą ilość substancji pokarmowych oraz osadów.

Storczyk kukawka

Z analizy dokumentów kartograficznych dowiadujemy się o znacznym zmniejszeniu się powierzchni i głębokości tych jezior na przestrzeni ostatnich 100 lat ich historii. Widoczne jest także zwiększenie udziału roślinności przybrzeżnej, które świadczy o wzroście ich żyzności. Największe z nich, jezioro Wielkie uznano w 1991 roku za ornitologiczny rezerwat przyrody. Występujące tu bogactwo ilościowe i gatunkowe ptaków wodnych i wodno-błotnych znajduje w tych wodach obfite pożywienie. W krajobrazie Parku spotkamy też jeziora małe, tak zwane oczka. Powstały wskutek wytopienia się brył martwego lodu, zagrzebanych w osadach polodowcowych. Ich powierzchnia jest niewielka (0,1-0,2 ha) a kształt linii brzegowej zbliżony do koła. Jeziora w swej historii, ulegały znacznym zmianom. Duża część, szczególnie mniejszych i płytkich zbiorników wodnych zarosła, tworząc torfowiska, które w większości zmeliorowane, stanowią łąki okresowo podtapiane bądź porośnięte są lasem. Największy obszar podmokły spotkać można w północnej części Parku, w okolicach wsi Brzeżno. Dno zagłębienia bezodpływowego wypełniają płytkie i silnie zarastające zbiorniki wodne oraz torfowiska zwane Moczarami Brzeskimi. Wraz z ciągnącym się od zachodu ozem stanowią dogodny ekosystem dla żółwia błotnego, którego obecność tutaj potwierdziły znaleziska skorup jaj. Obra płynie w szerokiej 4-5 [km] dolinie ciągnącej się od Zbąszynia do Międzyrzecza. Jest to typowa, leniwie płynąca rzeka nizinna, choć w czasie wezbrań pokazuje swą ukrytą siłę. Wypływając z jeziora Rybojady ma przebieg prawie prostolinijny, natomiast poniżej Policka, posiada już rozwinięte liczne meandry, łachy i starorzecza. Głównymi dopływami Obry na terenie Parku jest Czarna Woda oraz kanały odwadniające rozległe podmokłe obniżenia nad jej zachodnim brzegiem, jak np. Popówka koło Rańska. Jeszcze w XIX wieku była to rzeka dzika, sprawiająca dużo kłopotów żyjącym w jej dolinie mieszkańcom. Wiemy, że miała ona w Trzcielu 35 metrów szerokości rozlewając się na okoliczne pola. Obecnie jej szerokość nie przekracza 20 metrów, co jest skutkiem intensywnego bagrowania koryta Obry, a wiosenne wylewy są krótkotrwałe i nie tak rozległe. Z czasem tereny zalewowe Obry zmeliorowano dla potrzeb rolnictwa. W krajobrazie doliny pojawiły się łąki, pastwiska a nawet grunty orne. W Rybojadach zbudowano jaz iglicowy, którego zadaniem jest regulowanie przepływów Obry na terenie parku. Z doliną Obry związane są liczne tereny podmokłe. W obniżeniach nagromadzona substancja organiczna utworzyła torfowiska niskie, związane z płytko zalegającą wodą gruntową. Jedno z większych i najlepiej zachowanych do dziś torfowisk to rezerwat przyrody Torfowisko Rybojady. Rzeka Kamionka, biorąca swój początek we wsi Lewice, płynie dnem wąskiej, głęboko wciętej doliny rynny polodowcowej. Jej szerokość nie przekracza 4 metry a przepływ wody zmierzony latem 2004 roku we wsi Kamionna wynosił 0,35m3/s. Osobliwością Kamionki jest występowanie wielu cieków wypływających z rozcięć w zboczach doliny, zasilających rzekę na długości od Lewic do Kamionnej. O zasobności wodnej tych źródeł niech świadczy zlokalizowanie na jednym z nich ujęcia wody pitnej dla mieszkańców wsi Mnichy. Z tej to przyczyny na tak małej rzece wybudowano także ponad 50 hektarów stawów hodowlanych a dawniej pracowało siedem młynów wodnych. Na niektórych wypływach utworzyły się rzadko spotykane i cenne przyrodniczo torfowiska źródliskowe, widoczne w postaci kopuł zboczowych, a także możemy obserwować proces tworzenia się pokładów martwicy wapiennej.


Historia i kultura
Przebywając na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego nie sposób pominąć chronionych elementów krajobrazu, jakimi są zabytki kultury materialnej i obiekty architektoniczne.

PSZCZEW

Malowniczo położony wśród lasów i jezior. Wzmianki o nim pochodzą z XIII wieku, a prace wykopaliskowe i znaleziska archeologiczne, prowadzone na półwyspie Katarzyna, dowodzą, że już w IX stuleciu zostały w tej okolicy wzniesione grody obronne i osada hutnicza. Z zabytków do dziś zachowanych wymienić należy:

  • Późnorenesansowy kościół Św. Marii Magdaleny zbudowany w latach 1632-1654, z cennym obrazem Matki Boskiej wśród Aniołów z 1630 r. ,
  • Zespół dworski, składający się z budynku pałacowego, z 2 połowy XIX wieku oraz zabudowy gospodarczej i dwóch dziedzińców.
  • W rynku Pszczewa, w drewniano-szachulcowej chacie krytej gontem, z przełomu XVII-XVIII wieku, mieści się Muzeum Regionalne, pod nazwą "Dom Szewca", posiadające stałą ekspozycję historii Pszczewa,
  • barokowa_plebania_w_pszczewieBarokowa Plebania z XVIII wieku otoczona zabytkowym parkiem z okazałymi pomnikami przyrody,
  • Wśród rozłożystych lip, na rynku, od 1896 roku stoi murowana kapliczka z figurką Św. Józefa,
  • Historyczne znaczenie ma również kapliczka z kamienną figurką Św. Wojciecha, ustawiona na wzgórzu, przy drodze do Silnej, na miejscu dawnego drewnianego kościoła stojącego tu do 1774 r. , a upamiętniającego wizytę Św. Wojciecha na tym terenie.
  • Niewątpliwą atrakcją Pszczewa jest prywatny Skansen Pszczelarski p. Tadeusza Bryszkowskiego.

ROKITNO

Znajduje się tu Sanktuarium Matki Bożej Rokitniańskiej, miejsce pielgrzymek wiernych z całej Diecezji i okolic. W barokowym kościele z 1748 r. , dawnym opactwie Cystersów Bledzewskich, z rokokowym wnętrzem z 1758 r. znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej. Sanktuarium otoczone jest pięknie utrzymanym parkiem. Na wzgórzu, na wschód od Rokitna, przy drodze do Lubikowa, od 1671 r. stoi mała, polna kaplica związana z kultem cudownego obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej. Wewnątrz małej świątyni znajduje się ołtarz z figurką Matki Bożej Fatimskiej, którą podarował Jan Paweł II. Na południe od Rokitna, przy zakręcie drogi do Międzyrzecza, spotykamy uroczą kapliczkę z figurką N.M.P.

KAMIONNA

barokowy_oltarz_w_kosciele_w_kamionnej

Wieś, która do 1784 r. posiadała prawa miejskie. Zachował się tu ciekawy charakter XIX wiecznej zabudowy. Do najcenniejszych zabytków Kamionnej należą:

  • Przepiękny gotycki kościół z wieżą i dzwonnicą. Mury kościoła wykonane są z czerwonej cegły, zdobione są fryzami. Wschodni szczyt posiada 3 kondygnacje zdobione cegłą o ornamencie siatkowym Kościół zbudował w 1499 r. opat Bledzewski Mikołaj Kamiński, ówczesny właściciel Kamionnej. Bardzo cenne jest także wyposażenie kościoła. Zobaczyć tu można zabytkowe figury, ołtarze, rzeźby i obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVI wieku. Całość otacza ceglany mur, za którym roztacza się malownicza panorama doliny rzeki Kamionki.
  • Na rynku Kamionnej, obok dawnego ratusza, stoi kapliczka Św. Wawrzyńca, mająca chronić mieszkańców przed pożarami.

LEWICE

Możemy tutaj zobaczyć neogotycki kościół p.w. Św. Mikołaja, który został zbudowany w połowie XIX wieku. Obok starej stacji kolejowej znajduje się wodociągowa wieża ciśnień z 1908 r. , nieczynna i mocno zdewastowana. Na zakręcie, przy drodze na Kaliska, stoi kapliczka wotywna, a dalej, za zabudowaniami, okazały dąb, pod którym odpoczywał podobno Napoleon.

ŁOWYŃ

Warto tutaj zobaczyć kościół z 1920 r. , malowniczo usytuowany nad jez. Łowyńskim. Obok domu nr 4, za niewielkim ogrodzeniem, stoi zabytkowa kapliczka z figurą NMP, druga kapliczka znajduje się przy szkole.

MNICHY

Wieś ta to część dawnego dużego majątku ziemskiego. Pozostał po nim:

  • Piętrowy dworek z 1904 r. otoczony parkiem podworskim z ciekawymi okazami drzew, znajduje się tu: rządcówka, gorzelnia i zespół folwarczny z końca XIX wieku;
  • Naprzeciw bramy wjazdowej i dalej przy drodze do Międzychodu, stoją jedne z najładniejszych kapliczek.

MNISZKI

To zespół mieszkalno-folwarczny z końca XIX wieku, będący częścią dawnego dużego majątku ziemskiego.

SILNA

Obok kościoła i plebani z 1928 r. , znajduje się oryginalna drewniana dzwonnica, a przy polnych i leśnych drogach 5 murowanych kapliczek.

POLICKO

Ciekawy jest tutaj dawny dom pastora z przełomu XIX i XX wieku, z charakterystycznym murem szachulcowym. Wśród zabudowań gospodarczych widoczny jest oryginalny, szachulcowi-drewniany spichlerz z 1844 r. z łamanym dachem, niestety mocno zniszczony. W parku podworskim i nad brzegiem Obry rośnie wiele okazałych drzew o charakterze pomnikowym.

ŻÓŁWIN I KULIGOWO

Są to wsie, które ze względu na stary charakter zabudowy objęte zostały ochroną konserwatorską. To wieś znana od 1231 r. Posiada starą drewnianą dzwonnicę, stojącą obok nowego kościoła o ciekawym i oryginalnym wyglądzie. Wieś zdobią 4 kapliczki, pięknie wkomponowane w krajobraz.

LUTOL MOKRY

To wieś znana od 1231 r. Posiada starą drewnianą dzwonnicę, stojącą obok nowego kościoła o ciekawym i oryginalnym wyglądzie. Wieś zdobią 4 kapliczki, pięknie wkomponowane w krajobraz.

TRZCIEL

Miasto nad Obrą między jeziorami Młyńskim i Konin. We wczesnym średniowieczu gród obronny.

  • Najciekawszym zabytkiem miasta jest jego układ urbanistyczny. Zachował się tu zespół kalenicowych domów małomiasteczkowych, o konstrukcji przeważnie szachulcowej, z przełomu XIX/XX wieku.
  • Na uwagę zasługuje kościół Św. Wojciecha, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z 1510 r. Obecny wystrój i wygląd kościoła to efekt gruntownego remontu przeprowadzonego w latach 1928-1929.
  • W dawnym parku pałacowym, przy szkole, rosną dorodne lipy, platan i inne drzewa pomnikowe.

Najbardziej charakterystycznym elementem małej architektury w krajobrazie są kapliczki. Można je spotkać przy głównych drogach i na skrzyżowaniach dróg polnych. Bywają one murowane i drewniane, zaniedbane i zniszczone, z większymi i mniejszymi oznakami ludzkiej pamięci. Na terenie Parku jest ich około 60-ciu, niektóre mają bardzo ciekawą historię.


Turystyka

Teren Pszczewskiego Parku Krajobrazowego jest często odwiedzany przez turystów. Doceniają oni walory krajobrazowe, przyrodnicze i historyczne Parku. Szczególne znaczenie dla uprawiania turystyki mają liczne jeziora oraz rzeka Obra. Na terenach gmin istnieje sieć ośrodków wypoczynkowych, punktów informacji oraz szlaków turystycznych pieszych, rowerowych i kajakowych. Ośrodki wypoczynkowe są zlokalizowane przede wszystkim nad jeziorami Chłop, Szarcz i Jeziorem Lubikowskim. Możliwość noclegu oferuje także Budynek Ośrodka Edukacji Przyrodniczej w Pszczewie. Położony jest on z dala od zabudowań nad malowniczym jeziorem Szarcz, stanowiąc idealne miejsce do wypoczynku dla osób ceniących ciszę i spokój. Ośrodek działa cały rok. Oferuje łącznie 12 miejsc noclegowych w trzech pokojach ( pokój 3 osobowy,  pokój 5 osobowy, pokój 4 osobowy), przy pokojach znajdują się łazienki, istnieje również możliwość skorzystania z wspólnego zaplecza kuchennego.  W ofercie wynajmu dostępny jest również samodzielny apartament składający się z salonu, sypialni, kuchni oraz łazienki, przeznaczony dla 4 osób.

 

Rodzaj usługi

Cena

Wynajem sali*

 

Dzieci 35zł/h

Dorośli 70zł/h

 

Ognisko*

 

50zł/h

 

Wynajem pokoi

Dorośli 40zł/osobę

Dzieci:

- do 3 lat: bezpłatnie

- powyżej 3 lat dzieci, młodzież, studenci do 26 lat – za okazaniem legitymacji: 20zł/osobę

 

Apartament

 

(salon, sypialnia, kuchnia, łazienka)

Dorośli 150 zł/dobę

 

Młodzież, studenci do 26 lat – za okazaniem legitymacji:75 zł/dobę

Zdjęcia  pokoi:

 

P1070834

W budynku Ośrodka przez cały rok można uczestniczyć w zajęciach edukacyjnych prowadzonych dla grup zorganizowanych w kilku salach:

- konferencyjnej (max 60 miejsc siedzących),

- ekspozycyjno-dydaktycznej (25 miejsc siedzących),

- pracowni biologiczno-chemicznej (15 stanowisk).

W sali ekspozycyjnej odwiedzający Ośrodek mogą obejrzeć wystawy o tematyce przyrodniczej, a dzieci poznawać treści przyrodnicze bawiąc się planszami i tablicami edukacyjnymi.

 

Dla grup zorganizowanych pracownicy Pszczewskiego Parku Krajobrazowego prowadzą zajęcia terenowe. Miłośnicy przyrody odkryją też wiele ciekawych miejsc w najbliższym otoczeniu Ośrodka m.in.: ogród dendrologiczny. Na terenie Ośrodka znajduje się także zadaszone miejsce na ognisko oraz parking dla gości.

 

Dla turystów kwalifikowanych chcących poznać najpiękniejsze zakątki Pszczewskiego Parku Krajobrazowego wytyczono szlaki piesze, rowerowe i kajakowe.
TRASY TURYSTYCZNE
Szlaki piesze:
  • Czerwony (15,7 km):  Kamionka - Mnichy - Lewice
  • Niebieski (44,4 km):  Hotel Gorzycko- Jez. Brzeskie - Jez. Białe - Pszczew - Trzciel - Lutol Mokry
  • Żółty (28 km):  Kamionna - Mnichy - Łowyń - Dormowo - Królewska Góra - Nowe Gorzycko - Jez. Brzeskie - Wierzbno
  • Zielony (14,4 km):  Lubikowo - Jez. Czarne - Stołuń - Kuligowo - Żółwin - Bobowicko
  • Czarny (12,5 km):  Gorzycko - Królewska Góra - Gorzyń
Szlaki rowerowe:
  • Trasa czerwona ( 55 km) - Z Pszczewa do Policka, dalej drogą leśną do Żółwina i Kuligowa, drogą leśną do Kalska i Rokitna, skąd drogą polną do Lubikowa, dalej drogą leśną między jeziorami: Czarne, Białe, Stołuńskie, do Stołunia, a następnie przez Szarcz do Pszczewa. Trasę można rozpocząć w Żółwinie, Rokitnie lub w Lubikowie.
  • Trasa czarna (55 km) - Z Pszczewa drogą leśno-polną po wschodniej stronie jez. Chłop, przez Silną Nową, drogą leśną między jeziorami Trzy Tonie, Silna Duża, Wędromierz, Głębokie, do leśniczówki Królewiec, a następnie przez Starą Jabłonkę do Trzciela, skąd szosą do Rybojad, a dalej w kierunku Borowego Młyna. Przed Borowym Młynem, drogą leśną wzdłuż rzeki Obry do skrzyżowania dróg leśnych, następnie w prawo drogą leśną nad jez. Przydrożne do szosy, skąd w prawo powrót do Pszczewa. Trasę można rozpocząć w Trzcielu.
  • Trasa niebieska (60 km) - Z Pszczewa drogą leśną, obok jez. Cegielnianego i Proboszczowskiego, do Silnej, dalej drogą leśną do Łowynia i szosą do Lewic i Krzyżkówka, skąd drogą leśną, przecinając rzekę Kamionkę, do Mnich, następnie drogą leśną, z lewej strony rzeki Kamionki, do wsi Kamionna. Dalej drogą polną przez Głażewo, Dormowo, Świechocin, do Pszczewa. Trasę można rozpocząć z Lewic lub Kamionnej.

 

Warto także wspomnieć, że przez PPK wiedzie międzynarodowa droga rowerowa z Poznania do Frankfurtu.

 


Edukacja

Na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego w 1999 roku w miejscowości Pszczew został wybudowany Ośrodek Edukacji Przyrodniczej (OEP). W Ośrodku odbywają się zajęcia edukacyjne, jest też baza noclegowa umożliwiająca kilkudniowy pobyt dzieci i młodzieży. Zajęcia w budynku OEP odbywają się w formie prelekcji lub warsztatów, a najczęstszymi metodami stosowanymi podczas zajęć są metody aktywne. Uczestniczące w zajęciach w budynku Ośrodka dzieci uczą się przyrody i poznają ją przez zabawę, doświadczenie i obserwacje (np. mikroskopowe). W ramach prowadzonej edukacji realizowanych jest kilkanaście tematów dostosowanych do wieku uczestników zajęć.

Tematyka zajęć obejmuje m.in.: walory przyrodnicze i krajobrazowe PPK, ekosystem lasu, jeziora, rzeźbę polodowcową, ochronę przyrody i jej formy, zagrożenia i sposoby ochrony głównych elementów środowiska przyrodniczego. Często prowadzone są obserwacje ornitologiczne nad jeziorami. Wśród typowo przyrodniczych tras jest jedna ukazująca historię Pszczewa i jego zabytki.

Ośrodek_edukacji_przyrodniczej_

Rolę zaplecza dydaktyczno-naukowego Pszczewskiego Parku Krajobrazowego spełnia zbudowany w 1999 roku budynek Ośrodka Edukacji Przyrodniczej, położony w pobliżu jeziora Szarcz w Pszczewie. Na wyposażenie budynku składają się: sala konferencyjna (max 60 miejsc siedzących), sala ekspozycyjno-dydaktyczna (25 miejsc siedzących), pracownia biologiczno-chemiczna (15 stanowisk mikroskopowych), pokoje gościnne (13 miejsc noclegowych), zaplecze kuchenne (dla pobytów indywidualnych, grupy zorganizowane - posiłki poza Ośrodkiem lub w formie cateringu), a także wjazd dla wózków osób niepełnosprawnych (tylko w części przyziemnej budynku, do sali ekspozycyjnej). W sali ekspozycyjnej zobaczyć można stałą wystawę o tematyce przyrodniczej, a najmłodsi mogą pobawić się układając prawidłowo elementy tablic edukacyjno-przyrodniczych. Aby uatrakcyjnić otoczenie wokół budynku utworzono kilka zewnętrznych ekspozycji edukacyjno-przyrodniczych, wśród których na uwagę zasługuje: ogród dendrologiczny, staw dydaktyczny, ogródek meteorologiczny, ekspozycja skrzynek lęgowych, oraz „mini“ ścieżka przyrodnicza. Dla grup dzieci i młodzieży przebywających na zajęciach w Ośrodku zorganizowano: miejsce na ognisko, boisko do siatkówki i plac zabaw dla dzieci.

Więcej informacji na temat oferty noclegowej w budynku Ośrodka Edukacji Przyrodniczej w Pszczewie można uzyskać TUTAJ

Ścieżki przyrodniczo - edukacyjne na terenie Parku

Największy udział w prowadzonej w Parku edukacji zajmują prelekcje i warsztaty, ale również wycieczki terenowe i zajęcia na ścieżkach przyrodniczo-edukacyjnych cieszą się dużym zainteresowaniem. Realizując działalność edukacyjną pracownicy parku wyznaczyli 5 ścieżek przyrodniczo - edukacyjnych o łącznej długości 12 km gdzie realizowane są terenowe zajęcia z dziećmi i młodzieżą.

  • Ścieżka przyrodnicza „Wokół jezior śródleśnych” (dł. ok. 2 km) wytyczona jest wśród malowniczych pagórków, lasów i jezior. Obszar po którym wiedzie ścieżka wyróżnia się młodą rzeźbą polodowcową, wśród której dominują pagórki kemowe porośnięte lasami i jeziora położone w rynnach polodowcowych. Przejście ścieżką zajmuje ok. 1,5 h a realizowane na nie tematy dotyczą ekosystemów jeziora i lasu oraz poznawania gatunków drzew i krzewów i obserwacji życia w lesie.
  • Trasa ścieżki przyrodniczej „Nad jeziorem Wielkim” (dł. ok. 3 km) prowadzi wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Wielkiego, którego ekosystem został objęty ochroną w formie rezerwatu przyrody ze względu na jego znaczenie dla ptaków wodnych i wodnobłotnych. Na ścieżce można obserwować różne zbiorowiska roślinne i związane z nimi gatunki, zapoznać się z formami ochrony przyrody oraz prowadzić obserwacje ornitologiczne. Uczestnicy zajęć wyposażeni w lornetki prowadzą obserwacje ptaków wodnych ze specjalnie do tego celu zbudowanej czatowni.
  • Ścieżka kulturowo-przyrodnicza „Pszczew dawniej i dziś” (dł. ok. 2 km) prowadzi pełnymi uroku uliczkami Pszczewa, a powstała po to by ukazać historię tej miejscowości, jego zabytki ale również zwrócić uwagę na położenie Pszczewa nad jeziorem i ukazać jego znaczenie dla atrakcyjności turystycznej tej miejscowości. Przejście ścieżką zajmuje ok. 1,5 h.
  • Ścieżka przyrodnicza „Jeziora Gołyńskie” (dł. ok. 3 km) prowadzi przez różnowiekowe bory sosnowe, ols oraz w pobliżu dwóch jezior pomiędzy którymi położony jest rezerwat przyrody „Jeziora Gołyńskie). Na ścieżce omawiane są tematy związane z rodzajami form ochrony przyrody w Polsce na przykładzie rezerwatu przyrody, rozpoznawaniem gatunków roślin głównie drzew i krzewów oraz tematy związane z ekosystemem jeziora i procesem jego zanikania.
  • Ścieżka przyrodnicza „Trzciel – Łysa Góra” (dł. ok. 2 km) wyznaczona jest wzdłuż zachodniej krawędzi doliny rzeki Obry. Wędrując nią można zapoznać się z interesującym krajobrazem szerokiej doliny rzecznej oraz z bogactwem szaty roślinnej i fauny. W miejscach najbardziej interesujących wyznaczono 22 przystanki.

W związku z remontem sali ekspozycyjno – dydaktycznej w Ośrodku Edukacji Przyrodniczej, w Pszczewskim Parku Krajobrazowym, serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszej oferty edukacyjnej. W nowo wyremontowanej sali prowadzone są zajęcia o tematyce przyrodniczej.  Sala wyposażona została w tablice dydaktyczne, eksponaty przyrody ożywionej i nieożywionej oraz gry zachęcające do czynnego udziału w prowadzonych zajęciach. W sali zajęcia prowadzone są dla grupy liczącej do 36 osób.

Nowe tematy zajęć realizowanych w Ośrodku Edukacji Przyrodniczej w Pszczewie:

Temat: LABORATORIUM MAŁEGO NAUKOWCA

CEL:zapoznanie uczestników z funkcjonowaniem laboratorium poprzez zabawę.
SPOSÓB REALIZACJI: Zajęcia laboratoryjne, podczas których:
- omawiamy zasady bezpieczeństwa w laboratorium,
- „eksperymentujemy” z bańkami mydlanymi,
- sporządzamy magiczne mikstury: tworzymy własne koło barw,
- poznajemy świat bakterii: sporządzamy pożywkę dla bakterii, obserwujemy kultury bakterii pod mikroskopem. .
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy świetlne i dofinansowane przez WFOSiGW - zestawy wyposażenia doświadczalnego, zestawy szkiełek podstawowych i nakrywkowych, zestawy narzędzi do preparowania, garnki 6l do doświadczeń, ochronne: fartuszki, okulary oraz rękawiczki.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: grupy przedszkolne, uczniowie szkół podstawowych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 1-1,5 godz.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: ŚWIAT POD MIKROSKOPEM

CEL:Nauka obsługi mikroskopu świetlnego oraz zrozumienie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: Zajęcia laboratoryjne, podczas których:
- uczymy się zasad zachowania się w laboratorium,
- poznajemy budowę oraz uczymy się obsługi mikroskopu świetlnego,
- obserwujemy zebrane przez uczestników zajęć części roślinne oraz fito- i zooplankton,
- odkrywamy świat owadów w powiększeniu. .
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy świetlne oraz dofinansowane przez WFOSiGW - zestawy wyposażenia doświadczalnego, zestawy szkiełek podstawowych i nakrywkowych, zestawy narzędzi do preparowania.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: grupy przedszkolne, uczniowie szkół podstawowych i gimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 1-1,5 godz.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: LABORATORIUM EKO-BADACZA – POROZMAWIAJMY O POWIETRZU

CEL:Zrozumienie przez uczestników zajęć negatywnego wpływu zanieczyszczeń powietrza na organizmy żywe, poznanie mechanizmu powstawania kwaśnych deszczy, poznanie sposobów ograniczania zanieczyszczeń powietrza, poznanie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: - prezentacja multimedialna wprowadzająca w temat,
- doświadczenie laboratoryjne wyjaśniające mechanizm powstawania kwaśnych deszczy – badanie zachowania się dwutlenku siarki wobec wody i kredy,
- doświadczenie laboratoryjne obrazujące działanie dwutlenku siarki na barwę kwiatów,
- porosty jako przykład organizmów wskaźnikowych jakości powietrza – określenie czystości powietrza w okolicy Ośrodka przy pomocy skali porostowej,
- dyskusja na temat możliwości ograniczania zanieczyszczeń powietrza. .
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy świetlne i dofinansowane przez WFOSiGW - zestaw do badania stanu powietrza, w tym zanieczyszczenia i hałasu, walizka eko-badacza, konduktometr, termometr laboratoryjny bezrtęciowy.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 1,5-2 godz.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: LABORATORIUM EKO-BADACZA – WODA I GLEBA

CEL:Określenie stanu wody i gleby na badanym obszarze, poznanie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: - prezentacja multimedialna wprowadzająca w temat,
- doświadczenia laboratoryjne: oznaczanie twardości i pH wody, wykrywanie fosforanów, azotanów i amonu w wodzie,
- doświadczenia laboratoryjne: wykrywanie azotanów i amonu w glebie (porównanie próbki z pola uprawnego i z terenu zieleni),
- praca z mikroskopem świetlnym – obserwacja drobnych organizmów wodnych – fito- i zooplanktonu. .
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy świetlne oraz dofinansowane przez WFOSiGW - zestaw do badania stanu powietrza, w tym zanieczyszczenia i hałasu, walizka eko-badacza.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 1,5-2 godz.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: ZOSTAŃ PRZYJACIELEM PSZCZÓŁ!

CEL:Inspirowanie do działań na rzecz poprawy warunków życia pszczół, kształtowanie postaw przyjaznych pszczołom.
SPOSÓB REALIZACJI: - rozmowa na temat roli zapylaczy oraz ich potrzeb życiowych,
- gra terenowa ucząca postaw przyjaznych pszczołom.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 2-3 godz.
NAJLEPSZY OKRES: kwiecień-sierpień.


Temat: POMAGAMY JEŻOM + ŚWIAT POD MIKROSKOPEM

CEL:Inspirowanie do działań na rzecz poprawy warunków życia jeży, kształtowanie postaw przyjaznych jeżom + nauka obsługi mikroskopu świetlnego oraz zrozumienie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: - rozmowa na temat jeży oraz potrzeby ich ochrony, - budowa domku dla jeży.
Zajęcia laboratoryjne, podczas których:
- uczymy się zasad zachowania się w laboratorium,
- poznajemy budowę oraz uczymy się obsługi mikroskopu świetlnego,
- obserwujemy zebrane przez uczestników zajęć części roślinne oraz fito- i zooplankton,
- odkrywamy świat owadów w powiększeniu.
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy świetlne oraz dofinansowane przez WFOSiGW - zestawy wyposażenia doświadczalnego, zestawy szkiełek podstawowych i nakrywkowych, zestawy narzędzi do preparowania, szalki Petriego.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 2-2,5 godz.
NAJLEPSZY OKRES: wrzesień-listopad.


Temat: EKOSYSTEM LASU

CEL:Zrozumienie złożoności ekosystemu leśnego, zależności jednych organizmów od drugich oraz powiazań człowieka z lasem.
SPOSÓB REALIZACJI: - spacer wokół pszczewskiej Góry Wysokiej,
- rozmowa na temat gatunków drzew, ochrony czynnej ptaków, śladów zwierząt, grzybów jadalnych i niejadalnych,
- wypełnienie karty pracy „Człowiek a las”.
POMOCE DYDAKTYCZNE: lornetki, przewodniki do oznaczania roślin i zwierząt.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 3-4 godz.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: DOTYKAMY OTACZAJĄCĄ NAS PRZYRODĘ + ŚWIAT POD MIKROSKOPEM

CEL:Próba kontaktu z fauną i florą za pomocą różnego typu sprzętu - sposoby podglądania przyrody + nauka obsługi mikroskopu świetlnego oraz zrozumienie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: Wycieczka w terenie, podczas której uczymy się:
- jak dotknąć motyla, aby go nie uszkodzić, a dobrze określić gatunek? (wykorzystanie siatki do łapania motyli, dokumentacja fotograficzna – aparat fotograficzny),
- jak złapać żabę lub ropuchę by uniknąć bezpośredniego kontaktu z płazem? (wykorzystanie siatki do łapania płazów i gadów, dokumentacja fotograficzna – aparat fotograficzny),
- jak podglądać ptaki, aby ich nie płoszyć i nie niepokoić? (wykorzystanie lornetek do obserwacji ptaków),
Zajęcia laboratoryjne, podczas których:
- uczymy się zasad zachowania się w laboratorium,
- poznajemy budowę oraz uczymy się obsługi mikroskopu świetlnego,
- obserwujemy zebrane przez uczestników zajęć części roślinne oraz fito- i zooplankton,
- odkrywamy świat owadów w powiększeniu.
POMOCE DYDAKTYCZNE: lornetki, przewodniki do oznaczania roślin i zwierząt, mikroskopy świetlne oraz dofinansowane przez WFOSiGW – siatka, zestawy wyposażenia doświadczalnego, zestawy szkiełek podstawowych i nakrywkowych, zestawy narzędzi do preparowania, szalki Petriego.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 2-4 godz.
NAJLEPSZY OKRES: kwiecień – wrzesień.


Temat: ZORIENTUJ SIĘ W TERENIE + ŚWIAT POD MIKROSKOPEM

CEL:Próba kontaktu z fauną i florą za pomocą różnego typu sprzętu - sposoby podglądania przyrody + nauka obsługi mikroskopu świetlnego oraz zrozumienie zasad pracy w laboratorium.
SPOSÓB REALIZACJI: Wycieczka w terenie (dojazd autokarem do miejscowości Borowy Młyn), podczas której:
- uczymy się jak posługiwać się kompasem i prawidłowo orientować mapę względem kierunków świata,
- określamy położenie siedmiu punktów orientacyjnych na mapie topograficznej,
- dyskutujemy na temat form ochrony przyrody, poznając jednocześnie rezerwat przyrody „Jeziora Gołyńskie”,
- zbieramy wspólnie materiał do późniejszych obserwacji mikroskopowych.
Zajęcia laboratoryjne, podczas których:
- uczymy się zasad zachowania się w laboratorium,
- poznajemy budowę oraz uczymy się obsługi mikroskopu świetlnego,
- obserwujemy zebrane przez uczestników zajęć części roślinne oraz fito- i zooplankton,
- odkrywamy świat owadów w powiększeniu.
POMOCE DYDAKTYCZNE: kompasy, karty pracy z mapą topograficzną, mikroskopy świetlne oraz dofinansowane przez WFOSiGW - zestawy wyposażenia doświadczalnego, zestawy szkiełek podstawowych i nakrywkowych, zestawy narzędzi do preparowania, szalki Petriego.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 2-4 godz.
NAJLEPSZY OKRES: marzec – listopad.

Zapraszamy do udziału w zajęciach edukacyjnych dla dzieci i młodzieży, urozmaiconych poprzez wykorzystanie pomocy naukowych, zakupionych dzięki dofinansowaniu ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Zielonej Górze.

Po zakończeniu zajęć zachęcamy do skorzystania z możliwości zorganizowania ogniska w wiacie edukacyjnej z paleniskiem, której budowa została dofinansowana ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Zielonej Górze.

Możliwe jest również przeprowadzenie warsztatów o tematyce przyrodniczej dla nauczycieli.

Cennik wynajmu pomieszczeń edukacyjnych oraz zorganizowania ogniska

 

Rodzaj usługiCena
Wynajem sali* dzieci - 35 zł/h
dorośli - 70 zł/h
Ognisko*
(może być połączone z edukacją)
50 zł/h

 * grupa liczy do 30 osób 

ZAPRASZAMY!


Galeria

Zapraszamy do galerii zdjęć Pszczewskiego Parku Krajobrazowego WEJŚCIE


Inne formy ochrony przyrody
Rezerwaty na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego:
  • „Dolina Kamionki” - chroni obszar ekosystemów związanych z doliną rzeki Kamionki wraz z charakterystycznymi dla nich gatunkami roślin. Dominujące tu lasy olszowe mają bogate i zróżnicowane runo. Wśród nich rozproszone są płaty turzyc i szuwaru trzcinowego. Fragmentarycznie, na obrzeżach, występują również zbiorowiska łąkowe ze stanowiskami pełnika europejskiego i storczykami. Z terenem tym wiążą się źródliska wypływające z rozcięć w zboczach doliny na których występują rzadko spotykane torfowiska źródliskowe.
  • „Dąbrowa na Wyspie” - położony na wyspie, przedmiotem ochrony są cenne i rzadko spotykane siedliska lasu liściastego, głównie dębowego i bukowego, rosnącego na ponad 4 hektarowej wyspie położonej na jeziorze Lubikowskim. W runie na uwagę zasługuje rosnąca tu pospolicie konwalia majowa oraz lilia złotogłów i występujący w formie płożącej bluszcz pospolity.
  • „Rybojady” - chroni ekosystem torfowiska przejściowego wraz z występującą tu florą i fauną. Na uwagę zasługuje porastająca w runie rosiczka, modrzewnica i żurawina.
  • „Jeziora Gołyńskie” - powołany w celu ochrony roślinności bagiennej oraz procesu zarastania jeziora. Spotyka się tu stanowiska rzadkich i ginących gatunków roślin jak kłoć wiechowata czy rosiczka.
  • „Jezioro Wielkie” - obejmuje on jezioro oraz przylegający do niego fragment starodrzewia sosnowego i obszar szuwarowy. Opieką otoczono w nim miejsca pobytu i gniazdowania ptaków, których stwierdzono aż 140 gatunków z czego 80 to gatunki lęgowe. Spośród godnych uwagi należy wymienić gęgawę, głowienkę, bąka, gągoła i błotniaka stawowego. Spotykany jest orzeł bielik, rybołów, kania czy trzmielojad. W okresie wędrówek na jeziorze koncentrują się duże stada ptaków wodnych, głównie kaczek i gęsi.
Park podlega ochronie w zakresie międzynarodowego prawa ochrony przyrody:

PLH080002 Rynna Jezior Obrzańskich 
PLB080005 Jeziora Pszczewskie i Dolina Obry
PLH300031 Dolina Kamionki

Użytki ekologiczne i pomniki przyrody:

Na terenie Pszczewskiego PK utworzono ponad 40 użytków ekologicznych w celu ochrony wartości przyrodniczych i krajobrazowych unikatowych siedlisk. W większości są to obniżenia terenowe i położone w nich: bagna, oczka wodne, torfowiska, podmokłe łąki i trzcinowiska, zarośla łozowe. Rozległy kompleks użytków ekologicznych znajduje się na lewym brzegu rzeki Obry przy rezerwacie Jezioro Wielkie. Porastające tu szuwary i łąki są miejscem lęgów miedzy innymi: derkacza, czajki i krzyka. Dużą wartość przyrodniczą mają pomniki przyrody. Są to głównie wiekowe, pojedyncze drzewa, ich grupy lub aleje. Wśród drzew pomnikowych najliczniejsze są dęby. Najokazalszy o obwodzie 723 cm i wysokości 27 m rośnie we wsi Lewice. Inne gatunki pomnikowe to: lipy, jesiony, wiązy, modrzewie i platany. Godną uwagi jest aleja grabowa o długości 50 m, znajdująca się obok leśnej osady Kaliska.


Warto zajrzeć
Strony, na które warto zajrzeć:

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim

Lasy Państwowe

Geoportal

Internetowy System Aktów Prawnych

Polska Czerwona Księga Zwierząt – Bęzkręgowce

Przegląd Przyrodniczy

Ziemia Lubuska

Muzeum Ziemi Lubuskiej

Gmina Pszczew

Gmina Międzychód

Gmina Przytoczna

Gmina Miedzichowo

Gmina Międzyrzecz


Dane kontaktowe
Miejscowość:

Ul. Szarzecka 14

66-330 Pszczew

 Telefon:

95 - 7491-299

500 549 884

 Faks: 95 - 7491-299
 E-mail: pszczewski@zpkwl.gorzow.pl
 Adres www: www.zpkwl.gorzow.pl
   
   
   

Aktualności  

   
© Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Lubuskiego. Wszelkie prawa zastrzeżone.
facebook_page_plugin

 ZAPOZNAJ SIĘ Z POLITYKĄ OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH