Gościmy

Odwiedza nas 123 gości oraz 0 użytkowników.

   

Imieniny obchodzą

Dzisiaj jest: 16 Styczeń 2019    |    Imieniny obchodzą: Marceli, Włodzimierz, Bernard
   

Wyszukaj

   

Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy

Nawigacja

Informacje ogólne

Logo BGPK
Park został utworzony w 1991 roku przez Wojewodę Gorzowskiego. Powierz­chnia Parku wynosi prawie 24 tys. ha, wraz z otuliną stanowi ponad 55 tys. ha lasów, jezior i łąk, charakteryzujących się ogromną różnorod­nością siedlisk oraz bogactwem form życia. Od lat służy nie tylko mieszkańcom Gorzowa Wielkopolskiego i jego okolic, ale także turystom z dalszych regionów naszego kraju jako miejsce wypoczynku, rekreacji, oraz zdobywania i poszerzania wiedzy na temat wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych Parku.

Park położony jest na terenie 5 gmin: Barlinek, Nowogródek Pomorski, Pełczyce, Kłodawa i Strzelce Krajeńskie. Rozległe powierzchnie lasów administrowane są przez Nadleśnictwa: Kłodawa, Strzelce Krajeńskie, Barlinek i Choszczno. Teren BGPK w większości pokryty jest lasami, które zajmują 81,24% jego powierzchni, a utworzone są one w 90% przez drzewostany sosnowe, bukowe i dębowe. Obszary wykorzystywane rolniczo zajmują jedynie 7,44% powierzchni w Parku i 34,96% w jego otulinie.

Park obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy położony jest w makroregionie Pojezierza Zachodnio­pomorskiego i Południowo­pomorskiego, na obszarze dwóch mezoregionów. W mezoregionie Równiny Gorzowskiej znajduje się część południowa Parku, obejmująca teren o dużej lesistości (ponad 81% powierzchni), gdzie dominują bory mieszane - 58,2% i lasy mieszane - 22,6%, tworząc Puszczę Gorzowską. W mezoregionie Pojezierza Myślibor­skiego znajduje się północna część Parku o mniejszej lesistości, ale za to bardzo interesującej rzeźbie terenu. Stanowi ją dolina rzeki Płoni, której zbocza poprzecinane są licznymi wąwozami i strumieniami. Malowniczy krajobraz rolniczo-leśny, pełen wzniesień i dolinek, cechują znaczne różnice wysokości.


Mapa Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego


Podstawy prawne utworzenia Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego:
  • Rozporządzenie Nr 27 Wojewody Gorzowskiego z dnia 23 października 1991 roku w sprawie utworzenia Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego oraz zatwierdzenia planu ochrony tego parku (Dz. Urz. woj. gorzowskiego Nr 14 z 1991 r.).
  • Rozporządzenie Nr 6 Wojewody Gorzowskiego z dnia 18 lipca 1996 roku w sprawie zmiany Rozporządzenia Nr 27 Wojewody Gorzowskiego w sprawie utworzenia Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego oraz zatwierdzenia planu ochrony Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Gorzowskiego Nr 7, poz. 61)
  • Rozporządzenie Nr 15 Wojewody Lubuskiego z dnia 28 lutego 2006 r. w sprawie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Lubuskiego Nr 14 poz. 339)
  • Rozporządzenie nr 107/2006 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Zach. Nr 89/2006 r., poz. 1635)

Przyroda Parku

Flora i fauna Parku mają charakter typowy dla krajobrazu leśno - jeziornego. Do najbardziej reprezentatywnych typów ekosystemów należą: mezotroficzne jeziora ramienicowe, kotłowe torfowiska mszarne i jeziorka dystroficzne - suchary oraz lasy bukowe reprezentujące żyzne buczyny pomorskie i buczyny kwaśne. Leśno - jeziorna kompozycja krajobrazu decyduje o charakterze przyrody Parku oraz o jego niepowtarzalnym pięknie i krajoznawczej atrakcyjności. Do tej pory opisano występowanie 639 gatunków roślin kwiatowych i paprotników oraz 138 gatunków porostów, a także liczne gatunki grzybów. Stwierdzono występowanie 142 gatunków ptaków, w tym 105 gniazdujących.

Jaszczurka żyworodnaBGPK godnie reprezentują takie rzadkości i ciekawostki jak: krasnorost hildebrantia, lilia złotogłów, nasiężał pospolity, sasanka łąkowa, tarczyca wyniosła, naparstnica zwyczajna, skrzyp olbrzymi, paprotka zwyczajna, pełnik europejski, rosiczka okrągłolistna, wolfia bezkorzeniowa, pływacz zwyczajny, bielistka sina, grzybień północny, sromotnik bezwstydny, koronica ozdobna, ramienice, jałowce, smardze, soplówki. Do najbardziej interesujących gatunków ornitofauny należą: bielik, rybołów, błotniak łąkowy i zbożowy, jastrząb, sokół, kania rdzawa i czarna, orlik krzykliwy, puchacz, sowa uszata, płomykówka, puszczyk, bocian czarny, gągoł, zimorodek, dzięcioł czarny i zielony, łabędź krzykliwy, nurogęś, żuraw, czapla siwa, bielaczek, krzyżodziób świerkowy, raniuszek, rybitwa biało­skrzydła i białowąsa, ortolan, drozd śpiewak, myszołów włochaty, kormoran czarny, pełzacz leśny, perkozy i wiele innych.

Wiewiorka

Ssaki reprezentowane są przez liczne gatunki zwierzyny łownej: sarnę leśną i polną, jelenia, dzika, zająca szaraka oraz lisa, borsuka, myszy, np. leśna i badylarka, nornicę rudą, nietoperze, np. nocek Natterera, karlik malutki, kreta europejskiego, bobra europejskiego, jeża europejskiego, kunę domową, łasicę łaskę, tchórza, wydrę, ryjówki, np. aksamitna i malutka, wiewiórkę i inne, których ślady i tropy znajdujemy na każdej wyprawie na teren Parku i jego otuliny. Najczęściej widywanymi płazami są „żaby zielone”: wodna, śmieszka, jeziorkowa, „żaby brązowe”: trawna i moczarowa, ale także można trafić na ropuchy: szarą, zieloną i paskówkę, grzebiuszkę ziemną, rzekotkę drzewną, kumaka nizinnego. 

Tygrzyk paskowany

Gady reprezentowane są głównie przez: zaskrońca, padalca zwyczajnego, jaszczurki: zwinkę i żyworodną, gniewosza plamistego, żmiję zygzakowatą oraz ginącego żółwia błotnego. Najczęściej spotykana ichtiofauna w wodach BGPK obejmuje następujące gatunki: karp, płoć, okoń, szczupak, węgorz, jazgarz, karaś, kleń, kiełb, leszcz, krąp, koza, lin, sandacz, sumik karłowaty, tołpyga, wzdręga, ciernik oraz rzadziej występujące pstrąg, głowacz białopłetwy. Często też spotykamy innych mieszkańców wód: raka rzecznego, stawowego i pręgowanego, larwy ważek, chruścików i innych owadów, pijawki, np. rybia i kacza, minoga, dafnie, oczliki, ośliczki, kiełże zdrojowe, małżoraczki, szczeżuje: spłaszczoną, pospolitą i wielką, skójki: zaostrzoną, malarską i rzadziej gruboskorupową, racicznicę zmienną, groszkówkę rzeczną, żyworódki, błotniarki, zatoczki, rozdepkę rzeczną, przytulika strumieniowego, gąbki słodkowodne, liczne mikroskopijne pierwotniaki i glony.


Historia i kultura

W Barlinecko - Gorzowskim Parku Krajobrazowym zasobami kultury materialnej są zarówno pojedyncze interesujące obiekty np.: młyn lub całe założenia parkowo – pałacowe oraz wsie, których układy przestrzenne, zachowane są do dzisiaj. Można podziwiać budynki folwarczne, jak i brukowane drogi, kościoły, cmentarze. Aby poznać świat, który już jest przeszłością warto odwiedzić, m.in. w północnej części Parku Danków, Równo, Janowo. W Puszczy Gorzowskiej powstawały rozległe wsie, zajmujące się eksploatacją lasu i hutnictwem szkła np.: Okunie, Moczydło, Łośno, Santoczno. Bardzo interesujące i często zapominane są młyny wodne. O ich liczbie, a co za tym idzie funkcji jaką spełniały, świadczą progi na rzekach i zachowane ruiny. Jedyny dobrze zachowany obiekt znajduje się w Barlinku, i jest to „ Młyn- Papiernia” nad rzeką Płonią.

Aby poznać historię i kulturę regionu, zapraszamy na wycieczkę po miejscowościach leżących na terenie parku...

BARLINEK - największa miejscowość z tego terenu, znajduje się w otulinie Parku, posiada prawa miejskie.

Pałacyk Cebulowy w BarlinkuNajstarsze ślady osadnictwa na tym terenie to epoka kamienia i późniejszych okresów brązu, żelaza i wpływów rzymskich. Na północno-zachodnim brzegu Jeziora, od IX wieku istniał słowiański gród obronny. W akcie lokacyjnym z 25.01.1278 roku pojawia się pierwsza wzmianka o Barlinku, który to otrzymał prawa miejskie i zaczął funkcjonować pod nazwą NOVA BERLYN. W latach 1402-1454 przejściowo należał do zakonu krzyżackiego. Od końca XIX wieku Barlinek intensywnie się rozwijał, wraz ze wzrostem popularności miasta wśród berlińczyków, którzy traktowali je jako kurort i ośrodek wypoczynkowy.

Młyn Papiernia

Zobaczyć warto:
  • Na rynku- kilka zabytkowych domów z XVIII i XIX wieku, fontannę z Gęsiarką zbudowaną w 1912 r. na miejscu dawnego ratusza, który spłonął w 1852 roku;
  • Gotycki Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny z XIV-XV wieku, z 52-metrową wieżą nadbudowaną w 1853 roku;
  • Kościół św. Bonifacego wzniesiony w 1923 roku;
  • Fragmenty kamiennych murów obronnych z XIV wieku – pozostało 480 metrów z początkowych 1700 metrów, z najciekawszym odcinkiem u zbiegu ulic Chmielnej i Górnej;
  • Dom przy ulicy Chmielnej, gdzie w 1868 roku urodził się Emanuel Lasker, szachowy mistrz świata, filozof i matematyk;
  • Dom „Gutenberga” – Muzeum Regionalne z dziełem poświęconym Stefanowi Flukowskiemu – pisarzowi i poecie związanemu z miastem, oficerowi Wojska Polskiego w okresie II Wojny Światowej;
  • Młyn Papiernię, wzniesiony w 1733 roku do wyrobu papieru czerpanego, który funkcjonował do 1860 roku; 1869 roku przebudowany został na młyn mączny, działał do 1972 roku. Obecnie stanowi cenny obiekt architektury przemysłowej.

Warte uwagi są także przedwojenne wille, m.in.; przy ulicy Pełczyckiej, z 1910 roku, utrzymana w stylistyce historyzmu, i druga willa przy ulicy Strzeleckiej, z 1908 roku eklektyczna z elementami secesji i narożnymi wieżami zwieńczonymi cebulastymi hełmami – stąd popularna nazwa „Pałacyk Cebulowy”.

DZIKOWO – wieś sołecka przy granicy otuliny, położona na zachód od Barlinka.

Niemiecka nazwa miejscowości - DICKOW, w czasie wojny mieścił się w niej obóz jeniecki Kriegsgefangen-Unterkunft. Główny zabytek w Dzikowie stanowi wzniesiony z kamienia narzutowego i cegły kościół gotycki z przełomu XIV i XV wieku. W drugiej połowie XIX wieku przebudowano go. Po 1945 został zdewastowany, a odbudowany w latach 1975-1980.

KRZYNKA - wieś sołecka w otulinie Parku, na południowy zachód od Barlinka.

Niemiecka nazwa HACKELSPING, W 1946 roku nazywała się Międzylesie, potem do 1949 roku – Krynica. W miejscowości tej rosną okazałe buki: „Stanisław” o obwodzie 400 cm i dwa inne bliźniaczo ze sobą złączone.

LASKÓWKO – wieś leżąca w otulinie Parku, nadana cystersom z Kołbacza w 1236 roku.

Nazwa niemiecka – KLEIN LATZKOW. Znajduje się tam zabytkowy dwór murowany z 1900 roku z mansardowym dachem.

MOCZYDŁO – wieś położona w centrum Parku, przy brukowanej drodze z Lip do Barlinka.

Zabudowa MoczydłaNazwa niemiecka – MÜCKENBURG. Założona została w połowie XVIII wieku wśród bagien i puszczy, z leśniczówką i osadą dla ludności trudniącej się rolnictwem i pracami w lesie (smolarnie). Zabudowa wsi zachowała się częściowo z okresu końca XIX wieku i początku XX wieku. W 1967 roku powstała kaplica, adaptowana z XIX-wiecznego budynku dawnej kuźni. Zobaczyć można również ruiny cmentarza z końca XIX wieku.

OKUNIE – wieś przy drodze Barlinek – Moczydło.

Poewangelicki cmentarz w OkuniuNazwa niemiecka – WÜCKENSEE. Została założona w pierwszej połowie XVIII wieku. Na początku wznoszono domy w konstrukcji ryglowej, zastępowane z czasem domami murowanymi z cegły. Na wzgórzu znajduje się cmentarz z XIX wieku – nieczynny od 1945 roku, z kilkoma zachowanymi nagrobkami m.in. z 1876 roku i 1883 roku. W południowej części wsi znajduje się interesująca aleja lipowa. Obecnie jest to wieś o charakterze wypoczynkowym.

NIEPOŁCKO – osada na terenie Parku, na północ od Barlinka.

Dwór w Niepołcku

W miejscowości znajduje się klasycystyczny dwór ryglowy na cokole murowanym z kamienia polnego wybudowany w latach 1707-1717 przez ówczesnych właścicieli z rodu von Waldow.  W parku podziwiać można pomnikowe drzewa: platany klonolistne o 640cm i 680cm obwodu i dąb szypułkowy– 550cm obwodu. Zobaczyć tam można ruina kościółka z XVIII wieku.

 

RÓWNO – znajduje się na terenie otuliny, na północ od Barlinka.

Ruiny kamiennego kościoła z XIII w. w Równie

We wsi zobaczyć można dworek z 1831 roku wzniesiony przez rodzinę Ruhnke oraz rzadko już spotykaną ryglową stodołę o glinianym wypełnieniu ścian oraz zegar słoneczny na budynku dawnej owczarni. Znajdują się także ruiny kamiennego kościoła z XIII wieku. W Równie rosną dwa okazałe cisy o obwodach 150 i 170 cm.

Skalisty Jar Libberta

W odległości 300 metrów od wsi znajduje się 700-metrowy jar rezerwatu „Skalisty Jar Libberta” – z pomnikami przyrody nieożywionej - skały zlepieńcowe wapienno-żwirowe.

ŻYDOWO – wioska na terenie Parku, leżąca na północ od Barlinka.

W XIX wieku znajdowało się założenie pałacowo-parkowe, z którego zachował się dziedziniec, sześć budynków gospodarczych, cztery mieszkalne, cmentarz i rosnące opodal wiekowe dęby szypułkowe (416 i 464 cm obwodu) nad stawem hodowlanym. Pałac niestety rozebrano w 1970 roku.

CHRAPOWO– wieś sołecka w otulinie Parku, na północ od Barlinka, i na zachód od Pełczyc.

Późnogotycki kościół w ChrapowieNazwę niemiecką HOHENGRAPE spolszczono w okresie międzywojennym. We wsi znajduje się kościół z drugiej połowy XIII wieku, przebudowany na przełomie XV-XVI wieku w stylu późnogotyckim. Zniszczono go w 1945 roku, a odbudowano w 1969 roku. Koło kościoła mieści się cmentarz z nagrobkami z 1860, 1866, 1911, 1917 i 1923 roku. Zachowały się także pojedyncze kwatery rodzinne. Znajdujący się we wsi dwór z XIX wieku obecnie mieści szkołę.

JAGÓW – wieś sołecka poza Parkiem, na północ od Barlinka.

Gołębnik w Jagowie

W miejscowości warto zobaczyć zabudowę folwarczną, która zachowała się w stanie z lat siedemdziesiątych XIX wieku. W skład zabudowy wchodzą: stary dwór z 1687 roku, nowy dwór z końca XVIII wieku, przy dziedzińcu północnym - 2 owczarnie, stodoła i spichlerz, które pochodzą z końca XIX wieku, pałac murowany z 1864 roku, pokryty dachem mansardowym. Nawierzchnia podwórza dziedzińca jest wybrukowana, a do dworu od drogi wiejskiej prowadzi aleja lipowa. Na terenie folwarku znajduje się rzadko spotykany, kamienno – ceglany gołębnik. Podziwiać można również neogotycki kościół z 1920 r., który ufundowała rodzina von Schroder.

PEŁCZYCE - miasto gminne, leży poza Parkiem, na północny wschód od Barlinka.

Miasto położone u wschodniego wybrzeża jeziora Panieńskiego (24 ha). W X-XII wieku na jeziornej wyspie powstał gród obronny, a obok osada, z której rozwinęło się miasto. Wzmianki o nim można odnaleźć w dokumentach datowanych na 1290 rok. Wtedy właśnie sprowadzono Cysterki, które wybudowały klasztor. Prawa miejskie potwierdzono w 1487 roku.

Zabytki miasta stanowią:
  • Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny z XIII wieku, przebudowany w XV i XVIII wieku, murowany z wieżą ryglową z 1729 roku; 
  • W centrum na rynku ratusz z 1791 roku, ozdobiony herbem miasta;
  • Nad jeziorem dawne tereny klasztoru Cysterek, zachowane skrzydło poklasztorne z XIV wieku, a z pierwotnej budowli pozostała tylko najniższa kondygnacja.

STRZELCE KRAJEŃSKIE – leżące poza Parkiem 10-tysięczne miasto.

Mury obronneW latach 1700-700 p.n.e. te tereny zamieszkiwała ludność kultury łużyckiej, określana mianem Prasłowian. W wiekach VII-X żyły tu pomorskie plemiona Słowian. W X wieku istniała osada służebna, zamieszkała przez łuczników-strzelców (stąd nazwa miasta). Książę Wielkopolski Przemysław II w 1272 roku zniszczył wieś „Strzelcze” i pobliski zamek. Podczas próby odbicia spod panowania brandenburskiego, na tym miejscu powstało obwarowane miasto, na planie koła, przyjmując imię FRIEDEBERG – Spokojna Góra (1366r.).W 1402-1454 miasto należało do ziem Zakonu Krzyżackiego. Pierwsza wzmianka pisana o mieście pochodzi z roku 1286 i dotyczy aktu fundacyjnego klasztoru cystersów w pobliskim Bierzwniku. Działania wojenne w 1945 roku zrujnowały miasto w 80%, a wieloletnia odbudowa w stylu socrealistycznym tylko oszpeciła wielowiekowy pejzaż miejski. Tutaj urodzili się znani na terenie Niemiec artyści – malarze Noster i Reinhold Besler, malarz i grafik Anton Bartz, rzeźbiarz Max Dennert. Miasto położone jest przy dawnej drodze „nr 1” (tzw. ”Drodze Królów”), prowadzącej z Akwizgranu, przez Berlin i Gdańsk do rosyjskiego Nowogrodu.

Atrakcją miasta są dobrze zachowane mury obronne o długości 1640 metrów, zbudowane w latach 1272-1290, przy użyciu głazów narzutowych i zaprawy wapiennej z dodatkiem ptasich jaj, z 36 czatowniami, Bramą Młyńską i Basztą Więzienną.

Warto zobaczyć takie zabytki jak:
  • Kościół farny Najświętszej Marii Panny Królowej Różańca Świętego wzniesiony w drugiej połowie XIII wieku, spalony w 1945 roku, odbudowany w latach 1971-73;
  • Neoromański kościół św. Franciszka z Asyżu z 1928 roku;
  • Neorenesansowy ratusz miejski z II połowy XIX wieku.

Kościół w Wielisławicach

WIELISŁAWICE – leżą poza Parkiem. Znajduje się tam klasycystyczny dwór z początku XIX wieku, kościół z około 1800 roku, który został gruntownie przebudowany w latach 1982-84 w nowoczesnym stylu.

WILANÓW – osada na obrzeżach Parku. Przy drodze do rezerwatu „Wilanów” rośnie pomnikowy dąb o obwodzie 620 cm, klon jawor 460 cm, i trzy żywotniki olbrzymie.

KŁODAWA – wieś gminna z osadami Mszaniec i Smolarki, leżąca poza Parkiem, na trasie z Gorzowa do Barlinka.

Wieś leżąca nad rzeczką Kłodawką i jeziorem Kłodawa (26 ha), niemiecka nazwa – KLADOW. Starosłowiańska nazwa pochodzi od „kłód”, z których zbudowano umocnienia osady. Zabudowa w kształcie owalnicy, która powstała nie później niż w XIII wieku. Pierwsza wzmianka o wiosce została zapisana w dokumentach historycznych 22 maja 1300 roku. Kolejna informacja o wsi pochodzi z księgi ziemskiej z 1337 roku. Przez pierwsze 300 lat istnienia była typową wsią rycerska, i aż po 1945 rok funkcjonowała w cieniu Mironic – cysterskich i elektorskich. W 1942-1945 istniał tu obóz dla jeńców wojennych.

W 1779 roku na miejscu starej świątyni zbudowano nowy kościół, który jednak nie dotrwał czasów obecnych. Dziś wznosi się kościół neogotycki z 1856-1860. Zobaczyć można dwór i budynek oficjalistów z XIX wieku, wiatrak drewniany typu Koźlak wzniesiony w XVIII-XIX wieku przy drodze do Mironic, czynny jeszcze w okresie międzywojennym. Przy drodze do Wojcieszyc istnieją współczesne zabudowania folwarku,  który po II wojnie światowej został znacjonalizowany, a w latach 50-70 funkcjonował tam PGR Kłodawa. Do roku 1992 prosperowała tam Stacja Hodowli Roślin.

LIPY (LUBOCIESZ) – osada niedaleko Łośna, na terenie Parku.

Ośrodek wypoczynkowy nad jeziorem LubieOsada z leśniczówką i budynkiem Leśnej Stacji Dydaktycznej BGPK – ośrodkiem edukacji przyrodniczej. Dawna niemiecka nazwa – LÜBESEE MUHLE – pochodzi od młyna założonego w 1730 roku nad jeziorem Lubieszewsko. Ze spisu dóbr klasztoru mironickiego, z dnia 26 listopada 1589 roku wynika, że koło jeziora Lubie istniał domek myśliwski – KÜHLEN MORGEN.

ŁOŚNO – wieś sołecka leżąca w otulinie Parku, na północ od Gorzowa. Niegdyś była tu huta szkła, zbudowana w 1746 roku (pozostałość domu nr 67). Na wzgórzu wznosi się kościół z 1913 roku.

MARZĘCIN – MARIENSPRING – jedyna wieś dawnego powiatu gorzowskiego, która nie przetrwała ostatniej wojny, ulegając całkowitemu zniszczeniu w 1945 roku.

Pomnik w centrum nieistniejącej już wsi MarienspringPozostał po niej tylko pomnik i tablica informacyjna (przy drodze Kłodawa-Mironice-Kabatki). Ta mała wieś swoje znaczenie w regionie podkreślała istniejącą tam kuźnicą z wieloma obiektami. Budowę kuźnicy rozpoczęło państwo pruskie w 1782 roku, w celu pokrycia zapotrzebowania na blachę, pręty oraz kartacze. Ze względu na wysokie koszty kuźnicę sprzedano w 1835 roku wytwórcy papieru z Landsberga (obecnego Gorzowa Wlkp.). Był nim Ernst Gotthilf Rätsch, który przerobił ją na młyn papierniczy i nadał nazwę na cześć swej córki – Źródło Marii – Marienspring. Od 1860 roku do lat 30-tych XX wieku istniał tam młyn zbożowy. Od 1942 roku, po przebudowie, młyn służył jako mieszkanie dla robotników leśnych i szkoła jednoklasowa. W wyniku ofensywy Armii Czerwonej i walk z hitlerowcami, mieszkańców wypędzono a domy spalono i nigdy nie odbudowano.

RYBAKOWO – wieś leżąca w otulinie Parku, na północny zachód od Gorzowa.

Kościół w RybakowieWieś powstała w związku z budową huty szkła, obecnie o zabudowie głównie letniskowej. Znajduje się tam kościół adoptowany z budynku straży pożarnej około 1930 roku.

 

 

 

SANTOCZNO – wieś leżąca w otulinie Parku, na północny zachód od Gorzowa, nad jeziorem Mrowinko Małe (23 ha).

Kościół w SantocznieNiemiecka nazwa ZANZHAUSEN wywodzi się od nazwy rzeki Santoczna (ZANZE), która wypływa z jeziora Mrowinko Małe. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z dokumentów ze spisu dóbr mironickich z roku 1589. W spisie urzędowym cysterskich Mironic z 1685 roku, znaleźć można informację o  młynie ZANZMÜHLE, na miejscu którego w drugiej połowie XVIII wieku wybudowano hutę żelaza (kuźnice powstały na osobiste polecenie Fryderyka II Wielkiego), czynną do 1945 roku. W 1785 roku odlano tutaj niektóre elementy pierwszej niemieckiej maszyny parowej (Feuermaschine). Produkowano tam również artyleryjskie pociski rozpryskowe „kartacze”, zwłaszcza po roku 1783 i w okresie walk Napoleona. Dawny magazyn huty przebudowano na kościół, który został  przekształcony i powiększony w 1780-1782 roku.

KARSKO – wieś sołecka na terenie otuliny, położona na południowy zachód od Barlinka.

images-parki-BGPK-male-dwor barokowy w karsku-225x142Leży 1 km od jeziora Karskie Wielkie (146 ha), z którego wypływa Kłodawa. Niemiecka nazwa KARZIG. Do 1535 roku wieś należała do cystersów z Kołbacza. W tej niewielkiej wsi podziwiać można barokowy dworek z XVIII wieku, przy drodze do Barlinka, dwór barokowy z 1755 roku, wczesnogotycki kościół z XIII wieku, przebudowany w drugiej połowie XIX wieku. Znajduję się tam ruiny renesansowego dworu obronnego z 1620-1640 roku. Przy dworze barokowym rosną pomnikowe drzewa: dąb szypułkowy „Chochoł” (obwód 450 cm), lipa szerokolistna „Brzęczadło” (330 cm obwodu), kasztanowiec biały (360 cm obwodu).

KINICE – wieś sołecka na obszarze otuliny.

Kościół w KinicachNiemiecka nazwa wsi – KIENITZ. Hipoteza głosi, że pierwotny ośrodek Opolan był grodem otwartym. W 1775 roku wieś istniała jako folwark. W lesie rośnie 30 dębów o obwodzie ponad 4m, zwanych „Słowiańskimi Włóczniami”, ponieważ  jak głosi legenda, wyrosły z włóczni poległych słowiańskich wojowników.

NOWOGRÓDEK POMORSKI – miejscowość leżąca poza Parkiem.

Nowogródek to średniowieczny gród, który później stał się osiedlem o charakterze miejskim, zniszczonym w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648), Nigdy juz nie odzyskało dawnego znaczenia. Zachowało się jedynie miejskie rozplanowanie  z rynkiem po środku. Zwiedzić można wczesnogotycki kościół z drugiej połowy XVIII wieku, który również został zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej. Odbudowano go w 1752 roku wraz z wieżą. Przy drodze do Karska zobaczyć można kamienno-ceglany stożek wiatraka holenderskiego z XIX wieku.

DANKÓW – miejscowość leżąca poza Parkiem.

Ruiny mauzoleum rodziny von Brand w DankowieWieś położona pomiędzy dwoma jeziorami: Dankowskim Wielgim i Jeziorem Kinołęka (potocznie zwanym Dankowskim Małym), na trasie łączącej Barlinek ze Strzelcami Krajeńskimi. Nazwa miejscowości pochodzi od niemieckiego słowa TANKOW. Historyczne znaczenie miejscowości podkreśla zespół budynków folwarcznych z XIXw., wybudowany w stylu neogotyckim. W tym samym stylu we wsi zachował się kościół z ok. 1840r. Przy południowym brzegu jeziora można podziwiać ruiny mauzoleum rodziny von Brand z około 1859r. Nad brzegiem jeziora rośnie ponad 500-letni dąb o obwodzie 730 cm.


Turystyka

Lasy, jeziora, świeże i czyste powietrze oraz zabytkowe elementy dziedzictwa kulturowego to najważniejsze atuty BGPK. Właśnie one sprzyjają rozwojowi turystyki pieszej, rowerowej, wodnej oraz wędkowaniu i zbieraniu darów natury. Dlatego też zostały wytyczone szlaki ułatwiające uprawianie takiej turystyki, a także ścieżki dydaktyczno – rekreacyjne. Osoby uprawiające sporty wodne mogą skorzystać z usług ośrodków sportowo – rekreacyjnych, np. nad jeziorami Barlineckie, Karskie Wielkie, Nierzym, Lubie, Duże Wełmino, które oferują wypożyczenie kajaków, łodzi, rowerów wodnych i żaglówek. W BGPK znajdują się liczne ośrodki tworzące bazę noclegowo-restauracyjną. Bardzo dobrze przygotowane do przyjęcia gości są hotele, pensjonaty i ośrodki wypoczynkowe m.in. w Barlinku, Krzynce, Parzeńsku, Zdroisku, Lipach, Przyłęsku. Ofertę uzupełniają kwatery agroturystyczne i pola namiotowe znajdujące się np. w Buszowie, Dankowie, Rybakowie, Oknie, Okuniach czy Kinicach.

TRASY TURYSTYCZNE
Szlaki piesze:
  • Czerwony - Wojcieszyce - Santoczno - Rezerwat „Rzeka Przyłężek” – Strzelce Krajeńskie (ok. 18 km)
  • Zielony  - Wełmin - Wilanów - Wielisławice (ok. 12 km)
  • Niebieski  – Santoczno - Lipy - Barlinek - Żydowo - Niepołcko - Równo (ok. 40 km)
  • Czerwony – Barlinek - Krzynka - Płonno - Barlinek (ok. 9 km)
  • Brązowy - Barlinek - Okunie - Krzynka (ok.12 km)
Szlaki rowerowe:
  • Zielony – Rezerwat „Dębina” - Mszaniec - Łośno - Lipy - Santoczno - Wojcieszyce (ok. 34 km)
  • Czarny– Leśniczówka Wojcieszyce - Łośno (ok. 5 km),
  • Czerwony – Wielisławice - Wilanów - Santoczno - Kłodawa - Mironice - Marzęcin (ok. 38 km)
  • Niebieski – Przyłęg - Rezerwat Rzeki "Przyłężek" - Rybakowo - Santoczno - Zdroisk (ok. 21 km)
  • Pomarańczowy – Danków - Wielisławice - Strzelce Krajeńskie (ok. 11 km)
  • Czerwony – Lipy - Moczydło - Barlinek - Równo (ok. 33 km)
  • Czarny – Lipy - Jezioro Przyłęg (ok. 7 km)
  • Niebieski – Rezerwat "Dębina" - Karsko - Rychnów - Przelewice (ok. 19 km)
Szlak konny:
  • Polsko – niemiecki szlak konny – z parku przyrody „Märkische Schweiz” do Puszczy Noteckiej (ok. 230 km) – w BGPK ok. 27 km
Do celów edukacyjnych i rekreacyjnych na terenie BGPK wyznaczono ścieżki dydaktyczne :

„Wokół Jeziora Barlineckiego” – ciekawostki: źródło "Boży Dar”, buczyna pomorska, polodowcowy urozmaicony krajobraz (10 km)

„Szlakiem Dębów” – ciekawostki: wiele okazów dębów szypułkowych, skupisko roślin obcego pochodzenia, fazy rozwojowe lasu (10 km)

„Wokół jeziora Okunie” – ciekawostki: dawniej w osadach Okno i Okunie funkcjonowały huty szkła, pomnikowe okazy dębów, wieś Okunie o zabudowie rzędowej po jednej stronie drogi, murawa kserotermiczna, kwaśna buczyna, ols (4 km)

„Do jezior Lubieszewko i Suche” – ciekawostki: różnowiekowa kwaśna buczyna, punkt widokowy na wzniesieniu pomiędzy jeziorami, widok podwodnych łąk ramienicowych (3 km)

„Wokół jeziora Sulemińskiego” – krótka wygodna ścieżka, głośne koncerty ptaków leśnych (2 km)

Ścieżka kondycyjna przy jeziorze Dankowskie Wielgie (ok. 1 km)

„Szlakiem kuny leśnej” – wokół jeziora Lubie (ok. 8 km długości)

„Odwiedzamy 200-letnie drzewa” – ok. 4 km długości – w okolicy Leśnej Stacji Dydaktycznej

„Poznajemy życie na torfowisku” – ok. 2 km; w okolicy Leśnej Stacji Dydaktycznej

„Do rezerwatu Wilanów” – 14 km, od leśniczówki w Przyłęsku, przez dolinę rzeki Przyłężek, do polodowcowej rynny erozyjnej, z rez. Wilanów, przez miejscowość Wilanów, wśród różnych typów lasów z powrotem do leśniczówki. Tablice: „Rzeka Przyłężek”, „Użytek ekologiczny”, „Turystyka i wypoczynek BGPK”, „Odkrywamy tajemnice przyrody BGPK”; miejsce wypoczynkowe, podest na torfowisku

„Na tropie leśnych tajemnic - okolice jez. Przyłęg” – 7 km, od leśniczówki Przyłęsku, doliną rzeki Przyłężek do jez. Przyłęg, dalej lasem do torfowiska, i polodowcową rynną erozyjną do leśniczówki. Dwa miejsca postojowe, tablice: „Na torfowisku”, „Turystyka i wypoczynek BGPK”, „Odkrywamy tajemnice przyrody BGPK”


Edukacja

Niedaleko Gorzowa Wielkopolskiego, w  miejscowości Lipy nad jeziorem Lubie, znajduje się Leśna Stacja Dydaktyczna, w której znajduje się biuro terenowe Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego oraz Parku Krajobrazowego „Ujście Warty”. Biuro pełni także funkcję ośrodka edukacyjnego, przygotowanego do prowadzenia zajęć w zakresie nauk przyrodniczych...

Leśną Stację Dydaktyczną otaczają jeziora, lasy, łąki oraz torfowiska Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego. Na terenie stacji znajduje się obszerna, zadaszona wiata z paleniskiem do smażenia kiełbasek, w której także można zobaczyć stałą ekspozycję nielegalnych narzędzi kłusowniczych. Leśna Stacja jest licznie odwiedzana przez dzieci i młodzież z różnych placówek oświatowych m.in. z przedszkoli, szkół podstawowych oraz uczelni wyższych. Na zajęcia przyjeżdżają grupy z Gorzowa Wlkp., Barlinka, Kłodawy, Kostrzyna nad Odrą, Ulimia, Lubiszyna, Deszczna. Edukacja powiązana z obcowaniem z przyrodą stanowi również atrakcję dla dzieci niepełnosprawnych.

LSD po remoncie dachu

Zajęcia odbywają się w umówionym terminie. W okresie wiosennym oraz jesiennym, ze względu na bardzo duże zainte­resowanie, wymagana jest rezerwacja z wyprze­dzeniem co najmniej dwutygod­­niowym. Wtedy też ustalamy tematykę zajęć teore­ty­cznych i prak­tycznych w terenie, liczeb­­ność grupy (max. 30 osób), czas zajęć. W ciągu roku z naszej oferty korzysta kilka tysięcy dzieci i młodzieży, którzy zacieka­wieni światem przyrody bardzo chętnie do nas powracają na kolejne zajęcia.

wiata

Na miejscu, podczas edukacji, uczest­nicy korzystają z różnego rodzaju sprzętu tj.: lupy, lornetki, mikroskopy, binokulary. Uczą się posłu­giwać kluczami do oznaczania roślin i zwierząt, zaglądają do albumów, Czerwonej Księgi. Z radością grają w gry edukacyjne wykonane przez pracowników Parku. Podczas zajęć można z bliska zobaczyć jak wyglądają wylinki, muszle, gniazda, torfowce, wypchane zwierzęta, poroża, wypluwki, czaszki, kości oraz inne eksponaty.

Zajęcia w terenieCiekawostki Barlinecko–Gorzowskiego Parku Krajobrazowego zostały zaprezentowane na rozwieszonych mapach i banerach, a liczne fotografie można obejrzeć podczas projekcji multimedialnej.

Zajęcia edukacyjne w LSD

Jeśli chcesz dowiedzieć się:

  • jak porozumiewają się pszczoły,
  • co to jest torfowisko,
  • dlaczego pewne rośliny zjadają owady,
  • dlaczego muł znika w jeziorze,
  • jak rozpoznawać rośliny i zwierzęta,
  • jak zostać tropicielem zwierząt

oraz poznać wiele innych ciekawostek świata przyrody, zapraszamy do wzięcia udziału w edukacji przyrodniczej.

 

Wszelkie informacje można uzyskać pod numerem telefonu 880 242 947

 

Do zobaczenia ;-)


Cennik wynajmu pomieszczeń edukacyjnych i zorganizowania ogniska

 

Rodzaj usługiCena
Wynajem sali* bezpłatnie
Ognisko* 50 zł/h

* Grupa liczy do 30 osób  

 

NOWA OFERTA EDUKACYJNA
BARLINECKO-GORZOWSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO
ORAZ PARKU KRAJOBRAZOWEGO "UJŚCIE WARTY":

Zobacz naszą nową salę edukacyjną, przedstawioną na panoramie sferycznej, którą można zobaczyć TUTAJ

Nowa sala edukacyjna

 

Temat: MAPA I SPOSOBY ORIENTACJI W TERENIE

CEL: zapoznanie ze sposobami orientowania się w terenie, wyznaczania stron świata, zapoznanie z rodzajami map, nauka czytania mapy topograficznej, nauka posługiwania się kompasem.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: definicja mapy, rodzaje map, składniki mapy, orientacja mapy, posługiwanie się mapą w terenie, kierunki geograficzne, współrzędne geograficzne, wyznaczanie kierunku północ – południe za pomocą gwiazdy polarnej, słońca, kompasu i innych.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, warsztaty terenowe – praca z kompasem i mapą topograficzną terenu, zadania terenowe.
POMOCE DYDAKTYCZNE: mapy topograficzne terenu, GPS i dofinansowane WFOSiGW - kompasy
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: TAJEMNICE WIOSNY. BARWY JESIENI

CEL: charakterystyka pór roku, poznanie zachowań zwierząt leśnych o określonej porze roku, omówienie co dzieje się z roślinami, nauka rozpoznawania gatunków zwierząt i roślin leśnych, nauka rozpoznawania gatunków grzybów.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, obserwacje mikroskopowe pyłków roślin, warsztaty plastyczne, spacer do lasu.
POMOCE DYDAKTYCZNE:
gry, kolorowanki tematyczne, mikroskopy, eksponaty oraz dofinansowane WFOSiGW - lupy, pojemniki do obserwacji owadów, siatki na motyle, preparaty z pyłkami roślin, artykuły papiernicze
PRZEDZIAŁ WIEKOWY:
dla przedszkoli i szkół podstawowych.
NAJLEPSZY OKRES:
marzec – maj, wrzesień - listopad.


Temat: EKOSYSTEM LASU

CEL:zapoznanie się z charakterystyką lasów w Polsce, nauka rozpoznawania gatunków drzew i roślin nauka rozpoznawania gatunków zwierząt leśnych. Omówienie funkcji i zagrożeń lasu.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI:wyjaśnienie pojęć biotop, biocenoza, ekosystem, las, rodzaje lasów, warunki fizyko-chemiczne w lesie, budowa lasu, gatunki roślin tworzące poszczególne warstwy lasu.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, warsztaty plastyczne, spacer do lasu lub warsztaty terenowe.
POMOCE DYDAKTYCZNE: gry, kolorowanki tematyczne; mikroskop, eksponaty roślin i zwierząt oraz dofinansowane przez WFOSiGW - lupy, pojemniki do obserwacji owadów, artykuły papiernicze, preparaty do mikroskopu
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: DRZEWO - WAŻNY ELEMENT ŚRODOWISKA

CEL: poznanie funkcji drzewa w przyrodzie i dla człowieka, nauka rozpoznawania podstawowych gatunków drzew po cechach widocznych o danej porze roku, np. po liściach, korze, owocach, pączkach, pędach, pokroju.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: definicja drzewa, znaczenie drzewa w przyrodzie i gospodarce człowieka, budowa drzewa, budowa korzeni, liści, rodzaje liści, pokroje drzew, rodzime gatunki drzew, ochrona drzew.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, warsztaty plastyczne, spacer do lasu lub warsztaty terenowe.
POMOCE DYDAKTYCZNE: gry, kolorowanki tematyczne; mikroskop, eksponaty roślin, miary, tabela wieku drzew oraz dofinansowane przez WFOSiGW – preparaty do mikroskopu
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: TROPY I ŚLADY ZWIERZĄT

CEL: nauka rozpoznawania zwierząt w terenie, znaczenie dokarmiania zwierząt.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: charakterystyka pory roku, tropy zwierząt, schronienia zwierząt, ślady żerowania, odchody zwierząt, pozostałe ślady tj. czaszki, wylinki, jaja, poroża, sierść….
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, oraz zadania praktyczne w terenie.
POMOCE DYDAKTYCZNE: eksponaty, m.in. czaszki, poroża, kły, gniazda, odchody itp., gry i zadania tematyczne, oraz dofinansowane przez WFOSiGW – lupy, tropy zwierząt (odlewy)
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: Listopad - marzec, możliwy cały rok.


Temat: JAK DŁUGO ŻYJĄ ROŚLINY?

CEL: poznanie roślin jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich, wyjaśnienie cyklu życia roślin, poznanie najwyższych, najgrubszych i najstarszych roślin świata i w Polsce.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, obserwacje mikroskopowe, spacer do lasu.
POMOCE DYDAKTYCZNE: gry, kolorowanki tematyczne; mikroskop, miara 30m oraz dofinansowane przez WFOSiGW preparaty mikroskopowe.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli, szkół podstawowych kl. I-III.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: W ŚWIECIE ROŚLIN - MCHY, PAPROTNIKI, NASIENNE

CEL: zapoznanie się z charakterystyką, budową mchów, paprotników oraz roślin nasiennych, ich znaczeniem w przyrodzie oraz dla człowieka, ciekawostki ze świata roślin, nauka mikroskopowania.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, obserwacje mikroskopowe, wycieczka do lasu i na torfowisko w poszukiwaniu gatunków omawianych roślin.
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskopy, oraz dofinansowane przez WFOSiGW preparaty mikroskopowe.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla szkół podstawowych kl. IV- V.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: PRZYSTOSOWANIE ROŚLIN I ZWIERZĄT DO ŻYCIA W WODZIE

CEL: analiza różnic między powietrzem a wodą, zapoznanie się z przystosowaniem do życia w wodzie zwierząt i roślin, nauka gatunków ryb słodkowodnych, ślimaków wodnych, małży, ptaków wodnych, płazów, nauka rozpoznawania roślin związanych ze środowiskiem wodnym.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: różnica między środowiskiem lądowym a wodnym, budowa raka stawowego, różnice w budowie ciał ryb ze względu na sposób odżywiania się, budowa ślimaków i małży, przystosowania zwierząt związanych ze środowiskiem wodnym np. bóbr, strefy roślinności w jeziorze.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, doświadczenie ze szklanymi cylindrami pokazujące różnice między powietrzem a wodą, wykorzystanie drewnianych aplikacji przedstawiające gatunki ryb (dofinansowane przez WFOSiGW), warsztaty plastyczne, wycieczka nad jezioro.
POMOCE DYDAKTYCZNE: glornetki, dwa szklane cylindry, dwie monety, gry i zadania tematyczne oraz dofinansowane przez WFOSiGW aplikacje ryby słodkowodne.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli i szkoły podstawowej kl. I-III.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: POROSTY JAKO WSKAŹNIKI ZANIECZYSZCZENIA POWIETRZA

CEL: nauka rozpoznawania porostów oraz ich znaczenie w środowisku i dla człowieka, określanie stopnia zanieczyszczenia powietrza so­2 na podstawie skali porostowej.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: bioindykacja powietrza, zanieczyszczenia, czad, ozon, kwaśne deszcze, źródła zanieczyszczeń, porosty – rodzaje, budowa, rozpoznawanie gatunków porostów, strefy lichenoindykacyjne, lichenologia.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, gry i zadania tematyczne, obserwacje mikroskopowe, warsztaty terenowe – określanie stopnia zanieczyszczenia powietrza.
POMOCE DYDAKTYCZNE: mikroskop, preparaty – dofinansowane przez WFOSiGW, atlasy do oznaczania porostów, terenowe karty pracy.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla szkół podstawowych od kl.V, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: BEZKRĘGOWCE WODNE JAKO WSKAŹNIKI ZANIECZYSZCZENIA ZBIORNIKÓW WODNYCH

CEL: zdobycie wiedzy o znaczeniu wody w przyrodzie, organizmach roślinnych i zwierzęcych żyjących w wodach o różnym stopniu zanieczyszczeń, źródłach i rodzajach zanieczyszczeń wody.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: rodzaje zbiorników wodnych, rodzaje zanieczyszczeń wód, bioindykacja, rośliny i zwierzęta wskaźnikowe.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, warsztaty terenowe, obserwacje mikroskopowe, oznaczanie gatunków fauny bezkręgowej, oznaczanie własności fizyko-chemicznej wody jeziornej.
POMOCE DYDAKTYCZNE: binokulary, mikroskopy, słoiki, pęsety, tabele z zawartością O2 , tabele i klucze do oznaczania gatunków bezkręgowców, karty pracy, kolorowanki tematyczne, oraz dofinansowane przez WFOSiGW - termometr, papierki wskaźnikowe pH, szalki Petriego, siatka na bezkręgowce.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
NAJLEPSZY OKRES: kwiecień – czerwiec; wrzesień - październik.


Temat: WĘDRÓWKA KROPLI WODY

CEL: zapoznanie się z właściwościami wody, ukazanie roli wody w życiu człowieka, rozumienie własności stanów skupienia materii na przykładzie wody, przedstawienie krążenia wody w przyrodzie.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI: rola wody w życiu człowieka, stany skupienia wody, pojęcia – parowanie, wrzenie, krzepnięcie, zamarzanie, para, chmura, termometr, skala Celsjusza; rodzaje termometrów lokalizacja wody na globie ziemskim w różnych stanach skupienia, obieg wody w przyrodzie.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, warsztaty praktyczne, gry i zadania tematyczne, warsztaty w terenie.
POMOCE DYDAKTYCZNE: pokaz procentowej zawartości wody w organizmach, kostki lodu, czajnik elektryczny, karty pracy, oraz dofinansowane przez WFOSiGW - różne rodzaje termometrów, model obiegu wody w przyrodzie.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli i szkół podstawowych kl. I-III.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: OCHRONA ŚRODOWISKA - SPRAWA NAM BLISKA

CEL: zdobycie wiedzy o oszczędzaniu energii, wody, prądu, segregowaniu odpadów, wyjaśnienie pojęć związanych z ochroną przyrody, poznanie przedstawicieli gatunków zwierząt i roślin chronionych.
SPOSÓB REALIZACJI: warsztaty praktyczne i pogadanka, gry i zadania tematyczne.
POMOCE DYDAKTYCZNE: gry, karty pracy, kolorowanki, zdjęcia zwierząt i roślin chronionych.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Temat: NIE! DLA POŻARÓW!

CEL: zapoznanie się z konsekwencjami wypalania łąk, pożarów lasów, gatunkami zwierząt i roślin ginących w pożarze.
SPOSÓB REALIZACJI: prelekcja z prezentacją multimedialną, kolorowanki tematyczne.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: dla przedszkoli i szkół podstawowych kl. I-IV.
NAJLEPSZY OKRES: cały rok.


Wszystkie zajęcia wraz z ogniskiem trwają 3 h, w godzinach 10.00 – 13.00.
Dla grup przedszkolnych – 2h, w godzinach 10.00-12.00

Zapraszamy również nauczycieli do udziału w warsztatach terenowych o tematyce przyrodniczej.


Galeria

Zapraszamy do galerii zdjęć Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego WEJŚCIE


Formy ochrony przyrody
Rezerwaty na terenie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego:
  • „Dębina” - 12,18 ha woj. lubuskie gm. Kłodawa.
     Cel ochrony: zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych grądu środkowoeuropejskiego. 
  • „Rzeka Przyłężek” - 35,08 ha woj. lubuskie gm. Kłodawa
    Cel ochrony: zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych fragmentu rzeki Przyłężek, nadbrzeżnych skarp i otaczających rzekę drzewostanów, tworzących układ przyrodniczy będący doskonałym siedliskiem dla występujących w rzece ryb łososiowatych.
  • „Wilanów” - 67,16 ha woj. lubuskie gm. Strzelce
    Cel ochrony: zachowanie ze względów dydaktycznych i naukowych fragmentu lasu mieszkalnego pochodzenia naturalnego z udziałem buka na krańcowym stanowisku gromadnego zasięgu z charakterystycznym, bogatym runem.
  • „Markowe Błota” - 98,8023 ha woj. zachodniopomorskie gm. Barlinek
    Cel Ochrony: zachowanie mozaiki ekosystemów leśnych oraz bagien z typową dla nich florą i fauną.
  • „Skalisty Jar Liberta” - 33,21 ha woj. zachodniopomorskie gm. Barlinek
    Cel ochrony: zachowanie walorów geologiczno krajobrazowych jako jedynego na Pomorzu Zachodnim stanowiska skał wapiennych, zlepieńców i głazów narzutowych, pozostających w komopozycji zbiorowiska leśnego dębowo bukowego, wyjątkowo bogatej flory naczyniowej ora licznych gatunków mchów i porostów. 
Park podlega ochronie w zakresie międzynarodowego prawa ochrony przyrody:

Obszar Natura 2000 PLB080001 „Puszcza Barlinecka"
Obszar Natura 2000 PLH320006 "Dolina Płoni i Jezioro Miedwie"
Obszar Natura 2000 PLH080071 "Ostoja Barlinecka"

 


Warto zajrzeć
Strony, na które warto zajrzeć:

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim

Lasy Państwowe

Geoportal

Internetowy System Aktów Prawnych

Polska Czerwona Księga Zwierząt – Bęzkręgowce

Przegląd Przyrodniczy

Ziemia Lubuska

Muzeum Ziemi Lubuskiej

Miasto i gmina Barlinek

Urząd Gminy Kłodawa

Miasto i gmina Strzelce Krajeńskie

Gmina Norogródek Pomorski

Gmina Pełczyce

Centrum Informacji Turystycznej w Barlinku


Dane kontaktowe
Miejscowość:

Lipy 37

66-415 Kłodawa

 Telefon: 880 242 947
 Faks: 95 - 782-20-15
 E-mail: bgpk@zpkwl.gorzow.pl
 Adres www: www.zpkwl.gorzow.pl
   
   
   

Aktualności  

   
© Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Lubuskiego. Wszelkie prawa zastrzeżone.
facebook_page_plugin

 ZAPOZNAJ SIĘ Z POLITYKĄ OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH